!

2011-07-25T02:15:00.002+02:00

.. ve yeni, temiz, güzel bir başlangıç! :)

Bu şahane haftasonuna yakışır en iyi, en canlı Michael Jackson şarkısı olarak "Black Or White" seçilmiştir. Son zamanların en iyi haftasonudur, iyi şeylerin habercisidir, dinleyerek yazdığım için gaza geldiğim rahat davrandığım durmam gereken yerler olabilir beni durdurun (ya da boşverin) (: Yarın iş varmış, 3 saate uyanacakmış soldansay, umrumda mı?!

(background music: Black Or White - Michael Jackson)

2011-04-28T02:48:00.017+02:00

Dostlarla geçirilen iyi vakit gibisi yok moruk... Bunu her seferinde daha iyi hissediyorsun. O yüzden artık gece gündüz demeden kendini dışarı atan, evden uzaklaşan insanları daha iyi anlıyorum abartanlar hariç.

Ve gündemden bazı konular..

Twitter Olayı

Geçen gece Nevizade'de arkadaşın orta halli bir alkol sonrası öve öve bitiremediği twitter'da buldum kendimi. An be an kayıt modunda olmak yerine iletişimde olduğun insanların anlarına şahit olmak çok fena değil gibi duruyor bakalım.

Blogspot.com'a Uygulanan Yasağın Kalkması

Karartamadılar. Usule aykırı yayın yapan bloglara karşı önlem almak yerine topyekün siteye engelleme uygulayanların zekasına sövme sonrasında tadını çıkardığım mutluluk haberimdir kendileri. Yeni yılın ilk postunda iyi geldi..

İzmir Aşkı Depreşti Yine

Herkes bilir ki, son yıllarda bir İzmir aşkı almış beni gidiyor. İzlemediğim belgeseli, okumadığım dip bucak bilgisi kalmamıştır. 4 Milyon kadar nüfusu, tek bir Allah'ın kulunun yermediği nezih insanı, güzelliği, iki üniversite ve getirdiği genç 'potansiyel' ile İzmir; 15-18 Milyon (belki daha az belki daha fazla) nüfusu, kirli havası, hayatınızın 1/3'ünün geçtiği çetrefilli trafiği ve nice bıkkınlık veren özellikleriyle İstanbul'u çoktan geride bıraktı.

Ya havalar düzeldiğinde ilk fırsatta ya da yaz başı gibi sırt çantamı kapıp yollara düşücem yine.. Yetti bu ayrılık.. İzmir İzmir İzmir!!!!!

2011'in Hatırlattığı: Kötü Tecrübe Yoktur.

Yeniden İzlenesi Bir Film: The Punisher.

(background music: These Streets - Paolo Nutini)

"Av Mevsimi" Üzerine

2010-12-20T01:34:00.010+02:00

Biliyorum. Bu dönem film üzerine pek yerde yazılıp çizilen birçok yazı peyda oldu. Bunun üzerine, daha doğrusu birçok defa ele alınmış ya da herkesin ele aldığı bir konu üzerine yazmak, yazan için bir dezavantaj olabilir. Okuyucu konuya aşinadır, pek yönünü gördüğünü düşünmüş olabilir, benzer şeyleri okumaktan sıkıldığını hissedebilir. Ama yine de uzun zamanlar sonra bile hatırlamak adına ciddi başarılı bulduğum bu yapımı es geçemezdim. O yüzden saydığım bu kaygıları hissetmiyorum, özgür bir yazıya başlıyorum..

Atlas Sineması'nın sağlı sollu localarının olduğu devasa salonunda en üstte izleme şansı, bu filmle birleşince seyrine doyulmaz bir keyif ortaya çıkmıştı.

Yer yer yüzü güldüren, maceraya davet eden, merak uyandıran, hüzünlendiren, çok sağlam oyuncu kadrosu olan, konusu havada kalmayan, çekim tarzı ve müziklerindeki doyum ile başarılı bir filmdi. Kesinlikle kaçırmayın derim.

Şu meşhur sahneye gelmek istiyorum. Yukarıda izlediğiniz o salaş meyhane (aslında kahvehane ortamıydı) tadındaki, birbirini tanıyan, seven, ortak paydada buluşabilmiş insanların doğaçlama bir şekilde bir "haydee" nidası hatta davetiyle başlayan ayinleri... "Ey hayat hep böyle ol la..!" demiştim bu sahneye yorumumda. Keşke... Bu sahneyi internetten izlediğimde de etkilenmiştim ama beyaz perde, kimsenin çıt çıkarmadığı, tebessümle izlediği bu sahneleri yine tanımadığımız yüzlerce insanla paylaşmak iyiydi. Bir an bu sözlerimden sonra sinemaya gitmenin güzelliğinin altını çizmiş gibi hissettim ama asıl niyetim filmin daha doğrusu bu sahnenin bende yarattığı etkiyi belirtmekti.

Hayatımızı bir yoluna koyabilsek... Çevremde tanıdığım/izlediğim o kadar çok insan var ki bunu isteyen. Kastım düzenli monoton bir iş değil, belli refah yeterli.. Bir de zaman yarattınız mı hem sevdiklerinize hem kendinize, o zaman sizden iyisi yoktur. O zaman tokuşturulan o kadehlerden biri sizin elinizde olur, çevrenizde de görmeyi istediğiniz insanlarınız, onların sohbetleri, özlemleri, neşeleri... Bu sahnelerde bunu hissetmek kolaydı, bu gördüğünüzün özlemi - isteği.. Bir önceki yazımda yöneltilen 17. soruya cevabım şöyleydi:

"17. Mutluluk rüyanız?: Phenomenon'da George Malley'e (John Travolta) yapılan doğum günü sürprizi.. Ama o sürpriz!.." . Bu sahnede de ordaki şey vardı. Sizin için biraraya gelen, sizin tanıyıp sevdiğiniz, ortak değerler paylaştığınız insanların sizin için biraraya gelip yanınızda olması, güzel ve kaliteli saatler geçirmeniz paha biçilmez olurdu.. Bunu hayattan isteyeli ne kadar zaman oldu hatırlamıyorum bile..

Son olarak; Şener Şen'i gençliğinden bu yana tüm kariyeri boyunca Türk Sinema Tarihi'nin en büyük üstadı olarak gören ben için, onu tekrar izleyebilmek büyük bir şanstı. Yavuz Turgul'la sınırlı kalmayıp daha fazla "üretmesi" dileğimle.. Özlemişiz.

yıllar sonra bir "mim"..

2010-11-27T23:47:00.009+02:00

aha da yıllar sonra ikinci mim, bu sefer sucukluarmut'tan!.. hep istemiş ve beğenmişimdir bu tür anketimsi soru öbeklerini kısa film tadında tanışmalar gibi.. bir hışımla girişiyorum cevaplara bakalım neler çıkacak bu klavyeden :f

1.En sevdiğiniz kelime: soldansay!
2.Nefret ettiğiniz kelime: bakarız..
3.Ne sizi heyecanlandırır: her dem yeni ilgi belirtileri, sürpriz ve değer vermenin her somut hali..
4.Heyecanınızı ne öldürür: beklediğin heyecan verici söz ya da davranış biçiminin sen söyledikten sonra yapılması, öegh..
5.En sevdiğiniz ses: kederiyle neşesiyle klarnet..
6.Nefret ettiğiniz ses: sümkürük..
7.Hangi mesleği yapmak istemezsiniz: mutemetlik..
8.Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz: silik sahnelerle geleceği görebilmek, net göremeyip merakla tahminler üretmek..
9.Kendiniz olmasaydınız kim olmak isterdiniz: üretken bir müzisyen; ciddi hayran kitlesi olan.. şimdiki soldansay'ın müzisyen halini düşün işte!.. :F
10.Nerede yaşamak isterdiniz: İzmiR!
11.En önemli kusurunuz: doğrucu mülayim olmak, düz bir adam olmak.. esne kardeşim!!..
12.Size en fazla keyif veren kötü huyunuz: bir dönem yaşamak için yemek değil yemek için yaşamak!.. (daha kötüsünü görmedi bu bünye!)
13.Kahramanınız kim: Taz!..
14.En çok kullandığınız kötü kelime: 'vay babanın avradını..'
15.Şuanki ruh haliniz: "olm biz tanrılar daha güzel şeylere layığız ölümlülere nazaran!!.."
16.Hayat felsefenizi hangi slogan özetler: kötü tecrübe yoktur!!..
17.Mutluluk rüyanız: Phenomenon'da George Malley'e (John Travoylta) yapılan doğum günü sürprizi.. Ama o sürpriz!..

18.Sizce mutsuzluğun tanımı: yetmeyen, sanki hiç olmamış gibi hissettiren yarım yamalak bir uykudan uyanış!..
19.Nasıl ölmek isterdiniz: uykumda öleyim; tercihen öğlene doğru..
20.Öldüğün zaman cennete giderseniz Allah'ın size ne söylemesini isterdiniz: hoşgeldin soldansayım!..

o mim ki paslanır şaha kalkar nice diğer bloglarda!.. Quo Vadis?, Skullcan ve Burcyni!! Bloglarında gün aşırı yeni yazılarını görmek istediğimiz bu bloggerlar bayadır tatilde uyanınn!!!.. :f

(background music: Rape Me - Nirvana)

Ladies and Centilmens: Sezer Coşkun!

2010-11-22T22:58:00.014+02:00

(nam-ı diğer Sucuklu Armut!)

soldansay, bu adamı huzurlarınıza çıkarmaktan onur duyar!

Aslında bugünün yazısı bayram tatilindeki meskenim 'Olympos' olacaktı ama onun burada olma hakkı artık vuku bulmalıydı..

Üniversite son yılına yaklaşırken böyle enteresan

gözlükleriyle, sağa sola saçtığı akıl dolu esprileriyle, "qolpa" diye seslenenlere dönüp bakmaya alışmış, üniversite yıllarındaki belki gerçekten kolpalıkları olan ama iş hayatına atıldığından beri ayakları garip bir şekilde yere basan, askerliğini Diyarbakır'da yapmış olup

yöresel giysi olan puşinin envai çeşidine sahip olan ve belki de şu an aklıma gelmeyen daha bir çok özelliğiyle hayatıma giren bir dost kişiden bahsediyoruz..

İlk zamanlar "hallederiz kadir" modundaki bu insan tipi, daha sonraları -dediğim üzere- ayaklarını yere bastı ve artık "Her Eve Lazım" diyebileceğiniz bir adam oldu.. Zor zamanda ilk aradığınız adam; aramakla kalmayıp karşılık bulduğunuz, karşılıksız özverilerde bulunan bir adam..

Birlikte geçirdiğiniz verimli sohbetleri, zevkli söyleşileri ve alkollü zamanlarınız bir yana, iyi bir PES ve tavla oyuncusudur. Soldansay'la bu alandaki rekabeti izlemeye değerdir. Blog serüvenine benden sadece 1.5 yıl sonra başlamasına rağmen ciddi yol katetmiş, bu alanda zaman harcamış ve birikim kazanmıştır.

'İyi' olarak adlandırabileceğiniz birçok şeyin tek şemsiye altında buluşmuş halidir sucuklu armut!..

...diyerek bu kısa tanıtım filminin ardından bir virgül (,) koyuyor ve hepinize iyi bir hafta diliyorum!

Meraklısı için: http://sucukluarmut.blogspot.com/

(background music: A Tout Le Monde - Megadeath)

1 Gün 35 Saat Olsun!

2010-10-29T19:06:00.007+02:00

Günde 13 saat çalışınca insan zaman kavramını yitiriyor, anlamsızlaşıyor.. Kalan birkaç saatte eve gitmek değil dışarıda olup bir şeyler yapmak istiyor.. Arkadaşlarla sohbet etmek, alkol tüketmek, bilmediği yerlere gitmek öğrenmek, kendine vakit ayırmak bolcana.. Ve bunları koştura koştura değil sindirerek yavaş yavaş her anın keyfini çıkararak yapabilmek..

Her şeye vaktim, her şeyden haberim olsun istiyorum arkadaş! Zaman yetmiyor yetemiyor! Akşam haberlerini izlemeyi özledim var mı ötesi! Evet farkındayım yazdıkça istekler özlemler yerini kızgınlığa bırakıyor! Hem de ne için? 13-14 saat çalışmaya bin lira maaş için pehhh! O ya da biraz fazlası para değil kendime ve sevdiklerime ayırdığım zaman beni mutlu kılıyor!

Ayrıca İzmir'e taşınmak istiyorum bu da tuzu biberi!

(background music: The Cardigans - My Favorite Game )

Soldansay’dan 27. Yılında 27 “İstek Parça”

2010-09-25T00:58:00.006+03:00

1- Geleceğe Dönüş 3 Org DVD (serideki tek eksiğim)

2- Eski dostlarla fasıl

3- Superman t-shirt'ü (by sezer-sucukluarmut)

4- Notebook Soğutucu Fan (valide sultandan :F)

5- Sinop Mantısı

6- Sony Ericsson K750i’mi kurtaracak bir yazılım ya da yol (by sequieros – çabalarının üstüne çıkmalı)

7- Play65 Tavlası

8- RTE’nin iktidardan düşürülmesi (TC Halkı)

9- Gheorghe Hagi posteri

10- İzmir’e günübirlik yolculuk (döneceğimi sanmıyorum)

11- Cts&Pzr tatil olan bir İş

12- KV 56-97 arası org DVD

13- GS Türk Telekom Arena Kombine

14- Her çeşit Pena

15- Street Fighter 2 Jetonu (by sezer-sucukluarmut)

16- Baskül

17- Alarm Saatli Radyo

18- Leblebi Tozu (bulana biat ettiririm)

19- Küba Purosu (by Skull – Can Büyükabalı)

20- Bir şişe Vodka (by Barış Çakır)

21- Puzzle’ımı bitirecek bolcana vakit!

22- Diş ağrılarından arınmış bir yeni yıl

23- Etimek Tatlısı (teyzemden)

24- Uzun saçlarım yeniden (kapitalist işveren sisteminden)

25- Kumbara

26- Yanımda sigara içmeyin! (tüm dost kişilere)

27- Huzur

17.08.1999

2010-08-17T21:39:00.013+02:00

11 Yıl önce bugün bu kadar sıcak değildi ama "hareketli"ydi.. Eminim şu gün çok kişi kendine ait msn iletilerinde, feys hesabı iletilerinde ya da bizzat bloglarında bu konuya değineceklerdir. Evet önemlidir bugün, unutmadık yitirilen canları.. Ben o zaman 15 yaşında olan soldansay'ın o gecesini anlatmak istiyorum.

O geceden önce ise, birkaç hafta öncesine gidelim.. Sakarya'ya gidiyorduk yaz tatili için topyekün, yolda arabanın aks'ı (tekerleği diyelim) çıktı yolda kaldık ve akabinde eve dönmek zorunda kaldık.. O gece yolculuğu tamamlayıp Sakarya'ya varsak belki de depremde orda olacak ve bugün andıklarımızın arasında biz de olacaktık. nasip..

Deprem gecesi..

Saat 03:02'de başlamış deprem. 'Başlamış' diyorum çünkü başlayışını göremedim. Uykum ağır olduğundan sanırım 40 saniye süren depremin sonlarına yetiştim. Annemin koridordan kardeşimle uyuduğumuz odamıza koşuşunu hatırlıyorum. İlk uyandığım an ne düşündüğümü bilseniz belki gülersiniz; hani genelde Amerikan filmlerinde olur ya bir grup sokak eşkıyası evinize dalmıştır ve talan eder etrafı. Dedim "ulan herhalde eve hırsız girdi sallıyo bizim vitrinleri".. Ama yanılmıştım, bildiğin ayak bastığım toprak beşik gibin sallanıyordu. Herkes birbirini arıyordu, "sağ mısınız? kimsede bir sorun sakatlık var mı?" diye.. Ertesi gün hiç unutmam çok insanın yaptığı gibi bahçeye çadır kurmuştuk (2+1 di kendileri), sıcaktan bunalan (tabi o zaman bugünkü sıcaktan bi'haberdik) pazar tahtalarına uzanmıştı.. Dayım arayıp çadır kurarsanız binanın yıkılma payını hesaplayın kurun deyişi dün gibi zihnimde. Garanticiliğin bu kadarı; insan düşünüyor işte..

Eve girmeye korkuyorduk, sanki dışarda az esen rüzgar bile binanın yıkılmasına yetecekti.. Askerden yeni gelen abim içinse sorun yoktu. Doğu'da 18 aydan sonra, kendi evine gelmişti korkmadan evde uyuyordu ve anlam veremiyorduk buna. Tabi ölüm acısı bile zamanla geçen bir zamanda yaşıyoruz, tüm bu korkular, endişeler geçti. Hayat normale döndü yavaştan.. Olan yitirilenlere oldu. Biz kaldık buralarda.

Olası yeni bir deprem için ise, 'sakın olmasın' değil; 'gerekli önlemler alınsın aklı selim olsun' diyorum.. Depremin keyfi benim 'olmasın' dileğime kalmadı; ama önlemler ve "bilim" mümkünatı yüksek verimlere gebe olabilir.

Dünü unutmayıp, bugünü kaçırmadan yaşayan, yarına önlem alan yükselir - ilerler!

(background music: Oyuncak Dünya - Yavuz Çetin)

Galatasaray!

2010-07-21T13:08:00.025+03:00

(bu yazıda hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum ve özgür iradenize bırakmadan öneriyorum: sesi açın olabildiğine!)

Bu sabah uyandığımda hafif yağmurluydu İstanbul, yağmur çiseliyordu.. Nedense içimden gelen tek şey sewdiğimle Galatasaray maçına gitmekti. Evet, evet bunu istedim hem de çok istedim. O kadar ki, kulağımda şu an -yüksek sesle dinlemenizi tavsiye ve ısrar ettiğim- marşla yağan hafif yağmurda koşarak gitmek stada doğru.. Birlikte marşlar söylemek, binlerce yüreğin tek şey için attığını hissetmek, sevinci de, hırsı da, üzüntüyü de paylaşabilmek en üst seviyede.. İşte bu harika bir şey! Ali Sami Yen Stadı yakın zamanda Mecidiyeköy'den yok olacak.. Ama ismi duyulduğunda zihinlerde eşsiz atmosferi, kazanalılan başarılar, kupalar olacak. Türk Futbol Tarihi'nin en önemli maçlarına ev sahipliği yapmış bir mabet olarak kalacak.

Meğer bugün Borussia Park'ta Galatasaray-Fenerbahçe derbisi varmış onu hatırladım. İçime doğdu herhalde alakasız biçimde bu şekilde uyanınca buna yordum artık.

Şimdi muhtemelen bu yazımı okuyan fenerliler, 138-116 maç üstüğünlüğünü hatırlatacaklar; ben de Türkiye Kupası'na en yaklaştıkları senelerden birinde finalde Galatasaray'a 5-1 yenildiklerini hatırlatıcam. Kazandığımız ve kazanamadıkları birçok kupadan bahsedeceğiz hep aynı şeyler. Bu tartışmaların artık bizi bir yere götürmeyeceği açık. Yoksa adamlar koskoca Balkan Kupası'nı kazanmış(!) 1966-1967 sezonunda..

Bugün ne olur bilmem; ama şu var ne Fenerbahçe ne de bir başka Türk futbol takımı tarihiyle, başarılarıyla, taraftarıyla asla Galatasaray'ı geçemeyecek. Bu öznel bir yorum tabi, dogma bir bilgi değil eliştirilebilir de. Ama bu, ileride ve ilerleyerek yıllarca görebileceğimiz bir gerçeklik olarak hep gözümüzün önünde olacak!

Bugüne ve geleceğe dönersek.. Yeni stadımız Türk Telekom Arena, yeni büyük zaferlerin kazanılacağı, yağan yağmurda gerekli görüldüğünde üstü kapanarak 'arkadaşın evinde izlenen maç keyfinin yaşattığı harika duygunun' birkaç bin katını yaşatacak, konforu ve teknolojisiyle imrenilecek bir yeni yuva olacak!

Şu sıralar 2010-2011 TSL fikstürü çekiliyor. Bu sene lig de, her şey de çok farklı olacak; muhtemelen içerde hiçbir maçı kaçırmayacağımı da hatırlatarak bu sabırsızlık eşliğinde hepinize iyi bir hafta diliyorum!..

(background music: Nevizade Geceleri (Rock Version) - ultrAslan)

Hoşgeldin İrem Bebek! :)

2010-07-07T11:55:00.007+03:00

Bu sabah gözlerimi annemin tatlı haberi verişiyle açtım.. Yeni güne aile nüfusumuz artarak mutlu mesut uyanmış, merakla o küçük bedene kavuşacağımız günü düşünerek uyanmış olduk. Muhtemelen şu an her bebek gibi çirkin ama bir zaman sonra dünyalar güzeli olacak tatlı bir şey karşılayacak bizi evinde. Amca'dan sonra dayı da olmanın yaşattığı güzel hislerin yanında babacan ruhum biraz daha mı gelişiyor ve iştahlanıyor ne. Bilmiyorum, şu an güzel yeğenimin minik yüzünü görme isteği çok şeyden ağır basıyor; hoşgeldin İrem bebek! (=

(background music: Aşkkollik - Kenan Doğulu)

Ve sonunda bu da oldu!

2010-07-02T13:32:00.037+03:00

Ve sonunda bu da oldu! :D Türkiye'nin Dünya Kupası'na katılamayışının etkisi ben de önce umursamazlık olsa da yeni yeni canımı sıkıyor sanırım. Dün akşam kutsal davamız (!) KPSS çalışmasına ara vermiş öylece dururken aklıma kupa bize gelmiyorsa biz ona gideriz mantığıyla (ya da mantıksızlığıyla) açtım PES 2010'u orijinal grupları oluşturup bir tek oyunda bulunmayan Cezayir'i çıkarıp Türkiye'mi araya sıkıştırıp oynamaya başladım. Allah'ım yaaa... diye hayıflansam da bi ara, gerçeğini takımım olmadığı için takip etmediğim turnuva genelde fena olmadı. Sanırım.

Vuvuzela'nın bu kupaya vurduğu damgayı kimse gözardı edemez. Evet kötü bir 'gürültü' ama nihayetinde ne demişler: kötü reklam yoktur! Vuvuzela olsun tam olsun dedim ama sonra sesine dayanamadım adsahsdf.

Kısaca özetlemek gerekirse Türkiye; ABD, İngiletere ve Slovenya'nın olduğu gruptan lider ayrılarak yanına ABD'yi aldı ve yoluna devam etti.

Bundan sonra olaylar şu şekilde gelişti;

Euro 2008'de kendisini kupa dışına iten Almanya’yla bu kez 2010 Dünya Kupası’nda karşı karşıya gelen Türkiye'de, 0-0 bitip uzatmalara gidecek denen mücadelede 90+2’de Nihat sahneye çıktı ve panzerleri yıkan isim oldu.

Bunları yazarken bile "Allah'ım yaa" nidalarını haykırıyorum içimden. Belki de ileride torun tombalağıma "Bakın bir dönem milli takım ne hale düşürdü bizi" diye göstermek için interneti değil kendi yazılarımı kullanmak isteyişimden bunu yapıyorum bilmiyorum. Mizansen olarak bakarsam keyif alıyorum ama özünde sinir bir durum evet.

Sonra ne mi oldu?

Fransa'yla Çeyrek Final elbette..

Elinizdeki takım Türkiye olunca gol yollarında yetersiz olduğunuzu hissediyorsunuz. Bu yüzden daha çok orta alanda geçen mücadelelerin sonunda maçın son dakikalarında galibiyet gelebiliyor. Yine son bölümde Nihat kendini gösterdi ve 89. dakikada takımını 1-0 öne geçiren golü attı. Golden sonra Semih oyuna girdi ve (oyunda dahi "Süper Yedek" olarak etiketlenmesinin haklılığını bir kez daha ortaya koyarak) 90+2'de takımını rahatlatan golü attı: 2-0.

Sıra Brezilya'da..

Bu akşam 21:45'te yarı finalde Türkiye-Brezilya ve İtalya-Avustralya mücadelelerini izleyeceğiz.

"8 Yıldır Katılamadığımız Dünya Kupası Özel" programında görüşmek üzere..

(background music: K'naan - Wavin' Flag - World Cup 2010 Song)

Coming Soon!

2010-06-06T03:25:00.010+03:00

Ve 1 yıllık hasretin ardından yenilenen mekanında yine ve yeniden soldansaymaya devam!... Siz müziğin sesini biraz açın, özlediğiniz Mario'yu oynayın ben de geliyorum!..

(background music: I Don't Wanna Stop - Ozzy Osbourne)

bella ciao

2009-06-20T23:52:00.004+03:00

.. soldansay, uzun bir süre yazmayacağını açıkladı.

Hepinize iyi bir hafta, ay ve yıl diliyorum.

That's Different dude!

2009-06-03T23:59:00.008+03:00

Çok farklı.. Ürküyorum; ara sıra oluşan sessizlik bazen ürkütebiliyor. Bundan öte farklı düşünceler farklı hisler içerisindeyim. Hepsi güzel, hepsi heyecan yaratan.. Anadolu'yu gezelim altımızda bize kadar bir karavan ve yeterli imkanlarla. Her şehir farklı, yeni hisler yaşatsın. Bir sahil kasabasında çocuklarla uçurtmalar uçuralım; Çanakkale'de son bir balık yiyelim rakı eşliğinde, Siirt'te büryan, İzmir'de tere çorbası, Samsun'da mercimekli bulgur pilavı, Trabzon'da hamsi pilavı, Hatay'da muhammara'yı keşfedelim ve çiğköfteyi tadalım Urfa'da. Antalya'da Aspendos'u görelim, konaklayacağımız yer Olimpos'un teknolojiden uzak ağaç evleri olsun. İzmir Mordoğan İskelesi'nde balık tutalım; saatlerce sohbet etmekten yıldığımız bir gün hatırlamıyorum. Belki hepsi, belki bazıları, belki de hiçbiri.. Ne olursa olsun; yer, mekan, zaman fark etmez inan, içinde sen ol. Bu varsayımlardan uzak ya da bunlara yakın, 'oluruna bıraktığımız bir seyahat' de olabilir. Dedim ya sen ol, ayak basmadık yer bırakmayalım ülkemde toprağımda. Plan yapmadan umarak çıkalım yola.. Çünkü farkındayız;

"Hayat, biz gelecek için planlar yaparken başımızdan geçenlerdir."

John Lennon

(background music: Streets of London - Cat Stevens)

Time

2009-05-21T00:39:00.010+03:00

"İnsanlar ikiye ayrılır. Bazılarına bir gerçek sunulur ve onlar hayatlarının geri kalanını bu gerçekle sürdürürler. Ya diğerleri?! Onlar gerçeğe müdahale eder; yeniden bir gerçek yaratırlar!"
Bu sözleri ilk duyduğumdan bu yana sanıyorum altı yıl geçti; ama bendeki etkisi hep tazeydi. Bugün çok şeye "keşke" değil de "iyi ki" diyebiliyorsam, bu ve buna benzer birçok öğretinin bende yarattığı etkinin payı büyüktür. Farkettim de çok nadir 'ben' diye yazdığım yazımdan biri olma yolunda emin adımlarla ilerleyen bir yazı bu. Cevdet Hoca diye anılan; sohbetini, bilgilerini ibretle ve pürdikkat dinlediğimiz bir hocamız vardı. Bize yıllar evvel şöyle demişti; "Hayatta siz varsanız her şey güzel ve var, siz yoksanız hiçbir şey yok!.. Size bencil olun demiyorum; ancak siz varsanız anneniz, babanız, sevdikleriniz var; siz yoksanız hiçbir şey/hiç kimse yok!" derdi. Bu, bizim karşılaştığımız olaylar karşısında, arka plana olan ilgimizi uyandıran, meselelere farklı yönden bakmamızı sağlayan ilk kıvılcımlardan biri oldu. Hayata bir kez geleceğini düşünen -ve sanırım bunda haklı olan- bizler, dünü unutmamalı, bugünü kaçırmamalı ve yarını ihmal etmemeliyiz. Ben dünü unutmuyorum, iyi hatırlıyorum. Bu sayede bugünün tadını çıkarıp yarını planlamadan sadece öngörüyorum. Haklı olduğum pek zaman varsa da, yanıldığım günler de olmuştur, olacaktır. Ancak şunu biliyorum; 'anı yaşa' felsefesinin yarattığı kısa zaman dilimine kendini hapsetmiş bir mutluluktansa ileride kazanmayı ve kaybetmemeyi istediğim mutluluk için büyük sabırla bekler ve mevcut güzellikteki hayatıma devam ederim.. ta ki tüm kapılar kapanana dek. Her halukarda güzel bir yarın benim ve sizin olacaktır.

hepinize iyi bir hafta diliyorum..

"Önyargıları yok etmek, atom çekirdeğini parçalamaktan daha zordur."

Albert Einstein

take off

2009-05-06T21:34:00.010+03:00

En sevdiğim renk, en sevdiğim nota ol; zor zamanımda yanımda ve paylaşanım ol. Çalmayı ve söylemeyi en sevdiğim parçam ol; gitarım kadar yakınım ol. Eşlik et bana izlediğim başucu filmlerimde, seyrettiğim manzaramda, gezdiğim İstanbul sokaklarında, oturduğum bir salaş meyhanede, etkilendiğim bir hikayeyi anlattığım an'ımda, deklanşöre bastığım her karemde. Susma konuş; nasılsa bilirim boş konuşmayacağını. Ufkumu genişlet, anlat bana bildiğin her hakikati tatlı ya da acı gelen sana; ben dinlerim aklın almayacağı derin bir sabırla. Derin? Hiç bu kadar içimi ürperten bir ansiklopedi olmamıştı; hep hedeflediğim, ulaşamadığım bir duygu olmuştu bugün hissettiğim. Ulaştım; ama bilirim dahası hep vardır. Sevmem böyle açık oynamayı ama etten kemikten bir adamım, mantığımı dinlemeyi iyi bilirim; açık olmam gereken vakti de. Tavlayı da severim ama oyundur; satranç ise gerçek bir hayat. Her hamlem, her hamlen bir sonrakini getirdi; bugünü getirdi. Bir yarın olacak ya da olmayacak; ama beklediğim o gün yaklaştı sanki...

Hatırlatma: http://soldansay.blogspot.com/2009/04/deklarasyon.html

(background music: The Last Of The Mohicans Soundtrack)

Ladies and Centilmens: Ulas Kaan Kadirhan AKTUNA!

2009-04-17T11:57:00.007+02:00

Ulas Kaan Kadirhan AKTUNA.. Ya da kısaca Kadir (shtriga):

-16 Nisan 1984'te doğdu

-dün hayatının 24. sezon finalini yaşadı

-sldnsy'la geçmişi 8 yıl önce Tam Dershanesi'ne dayanır

-sldnsy'ın önce vokalle başladığı müzik serüvenine gitar çalarak devam etmesini sağlayan kişidir

-soldansay'ın isim babasıdır

-çok derin müzik ve genel kültür bilgisine sahiptir

-neredeyse her görüşmenizde farklı sakal stiliyle karşınızdadır

-sldnsy'la kardestir; öyle ki annesine "aynur annem" diyebilmektedir

-resim çizeridir; üstadtır

-Çakırların, dolayısıyla Serhat ve Spike'ların, Pinn'lerin sldnsy'ın hayatına girmesini sağlamış insandır

-cebinizde beş kuruş paranız olmasın; bir yerlere içmeye gidemeyin ama onunla sohbet edin o size yetecektir

-çok geniş çevresi yüzünden onunla yolda yürümekte zorluk çekersiniz her 20 m de bir biriyle karşılamak zul gelir

-gibi gibi gibi...

Özetle iyi ki varsın; iyi ki doğdun kardeşim!! Nice mutlu, bol müzik ve alkollü (ben seni yeniden başlatıcam :f) cillop yıllara diyorum sana! :FGHWZ

manifesto 14

2009-04-14T12:28:00.004+02:00

... soldansay, bir süredir yazdığı "Çok Gizli" ibareli yazılarını kısa bir zaman içinde sahibine vereceğini açıkladı.

Rationale vs. Feel

2009-04-01T18:49:00.011+02:00

Bir şeyin zamanının henüz gelmediğini düşündüğünüz ya da geldiğinden emin olmadığınız bir şey oldu mu? Hayatınızda "ilk kez" bir şey için bu kadar sabırsızlandığınız, dağa taşa haykırmak istediğiniz ama kendiniz dahi duymaktan kaçındığınız bir hakikat? Kaç kez bunu kaleme aldınız, kaç mutluluğunuz bu kadar toktu? O şeye bir renk yakıştırmak istediniz ama en güzel renk hangisiydi? Güzelliğin bu kadar, bildiğinizden derin olduğunu gördünüz mü? Sonunu merak ettiğiniz en sağlam film ya da sahneden daha çekici bir merak duygusu yaşattılar mı size? Kitap değil, Roman değil; tam bir "Ansiklopedi"yle karşılaştınız mı? Büyülendiniz mi? O klişe ama haklı cümleye hak verdiniz mi: Kelimeler kifayetsiz kaldı mı? Gün içinde aklınıza en fazla gelen gerçeklik neydi; ve bu en fazla kaç bin kez geldi zihninize? Kaçabildiniz mi ondan? Osmanlıdaki Deliler gibi savaşa en önde gitmek için en ileride koştunuz mu ölümüne? Muhakkak "mantık vs. duygu" ikilemini yaşadınız hayatınızda; ama hangi savaş bu kadar çetin geçti? Hangisi sizi daha mutlu etti: 5000 parçalı bir puzzleda art arda gediğine koyduğunuz parçalar mı; birbirini tamamlayan düşünce ve hayat tarzları mı? Saniyeler, dakikalar, saatler, günler, haftalar bu kadar değerli oldu mu hayatınızda? Sizi mutlu eden pek şey, yok olma olasılıkları kadar varlar farkında mısınız? Nirvana (Doğu dinlerinde, mistizminde ve Hint Teozofi'sinde 'manevi kurtuluşu' belirtir) inancının hayatınızda vücut bulduğu oldu mu? Benim oldu..

Tez Vakitte Bit E mi!

2009-03-08T22:21:00.007+02:00

Tez yazmanın (aslında yazamamanın) ne illet bir şey olduğunu öğreniyor bugünlerde soldansay! "İçindekiler kısmını yazsam gerisi çorap söküğü gibi gelecek" diyenlerden o da.. İleri de bu yazıma bakıp; "Vay be o zaman daha tek sayfa yazmamıştım(/k)" diyeceğim. Beş yıl çok hızlı geçti; toplamda 25 yıl yaşadığım göz önünde bulundurulursa uzun bir süre ama hani eskilerin "Aha buraların tümü tarlaydı bir zamanlar" deyişleri gibi daha dün gibi geliyor 8 Eylül 2003 Sakaryası.. Hava çok ama çok sıcaktı; kayıt günüydü. İlk günden gitarını kapıp ortam yapıp ev arkadaşı arayan vardı ya ahahah.. Velhasılı zamanın kıymetini bilmek lazım. Uykuyu bile kaliteli yaşamak için uzun tutmayacaksın; 6-7 saat kesinlikle normal olanı. Burdan "Second Life" oyuncusuna (!) seslenilir! :P Neyse deyip diğer konuya atlayalım,

.. Susam Sokağı izlerdik ya eskiden, belgeseller izlerdik ya daha minikken ayaklarımız. Değişen her şeye ayak uydurmamak lazım belki de. Kurabiye canavarının ya da Kırpık'ın, (her şeyi tamir edebildiği için sinir olduğum) Tahsin Usta'nın yerini Pokemonlar, Beybladeler almamalıydı. Ya da haftasonları izlediğimiz sabah doğa belgesellerinin yerini pembe diziler almasaydı daha iyi olurdu sanki. Süper Baba, Bizimkiler gibi aile dizilerinin yerini de Deli Yürek, Kurtlar Vadisi (evet bunu benden duyuyorsunuz) gibi vurdulu kırdılı diziler ya da cebinde beş kuruş parası olmayan insanlara Ağa hayatlarını anlatan ve insanları kitap okumaktan bile alıkoyan bu tür romanımsı/romanlardan devşirilen diziler almasaydı daha iyi olurdu sanki. Bir Kelime Bir İşlem'in yerini BBG, İzdivaç gibi yarışmalar almasaydı değil mi.. gibi gibi. İnsanlar bilinçlendirilecek, kitaplar yakılmayacaktı; simgeler üzerinden siyasi kişiliğim bu deyip at gözlüğüyleymiş gibi tek taraflı bakılmayacaktı. Medya.. İnsanlar tek gazete değil karşıt görüşlü gazeteleri, yayınları alıp kendi sentezini yaratacaktı. Ama olmadı, izin vermediler. İşlerine geldi mi 28 Şubat darbecilerini sözde mahkemelerde yargılayanlar, 27 Mayıs'ı, 12 Mart'ı, 12 Eylül'ü unutmayacaklardı, "Hepsi yargılanmalıdır" diyeceklerdi. Ama olmadı, beyinleri yıkandı. İktidarım dediği parti, "meydanları dolduramadığı zamanlarda" photoshop üstadı oldu.

TANIMAK

2009-01-31T22:44:00.018+02:00

Bir insanı tanımak için kaç vakte, ne kadar mesafeye ihtiyacınız var? Mesafe arttıkça merak artar; zihninizde sorduğunuz sorular artar. Zamansa en iyi ilaçtır çok şeye. Bir zaman düşünüp midenizin bulandığı insanlar dahi sizi etkilememeye başlar; çok zaman geçmiştir. Birini sıfırdan tanımak, tanımaya başlamak eğlenceli bir yolculuk gibi; sanki aşama aşama gerçekleşen bir oyun gibi. İçinde tehlikelerin de eğlencenin de şaşkınlık ve merakın da olduğu; öğrenilen her yeni olgu ya da bilgide "yeni"yi tanımanın verdiği hazzın da olduğu bir yolculuk. Benzerlikler ve farklılıkların bir araya geldiği güzel salaş bir mekan gibi çoğu zaman. Bazen çekingen ve yavaşça, bazen kapıyı çalmadan girersiniz birinin hayatına; bu rahatsızlık vermediği sürece küçük bir endişe getirebilir; sorun değildir krizi fırsata çevirmek gibi bir olaydır. O küçük endişe, merakı beraberinde getirebilir. Her insanın kendi hayatı, o tanıma/tanışma zamanına kadar bir geçmişi, algılama biçimi, olaylar karşısında verdiği tepki biçimi, vs. vardır ve karşındakini bu anlamda anlamak çok önemli. Aksi halde uyuşmazlık ve anlayamama olacaktır; ki bu da birinin değil iki kişinin karşılıklı sorunu haline gelecektir. Hepimiz yüzlerce insan "tanımıştır(!)", bu "(!)", elbette bildiğiniz üzere ironik bir ifadedir ve aslında tanımadığımız anlamına gelir. İsmen tanıdığımız çok arkadaşımızın bir durum karşısında verdiği bir tepkiye inanamamak, şaşırmak ya da garipsemek onun ya yeni bir yönünü tanıdığınız ya da aslında basit bir olayda dahi ne tepki vereceğini bilemediğiniz anlamına gelir ki o insanı ve pek çoğunu tanımıyorsunuzdur. Zamanım kısa olduğundan şimdilik bir ";" koyacağız bu yazıya. Son cümlem şu olacak: "İnsanları tanımaktan geri durmayın, atılgan ama temkinli olun; her insan yeni bir hayat ve ansiklopedi gibidir içinde pek çok konuyu bazen düzenli ve alfabetik, bazen de düzensiz ve karmaşık olarak barındıran!"

hepinize iyi bir haftasonu diliyorum.

Istanbul

2009-01-14T13:48:00.018+02:00

Ne güzelsin be yavrum! Tüm ihtişamınla karşımızdasın yine, hava'n yerinde.. Hep böyle olsan keşke, parıldasa günün ışığı bir demet umut gibi berrak sularında; capri&t-shirt falan gezsem sokaklarında.. Soğuğu sevmiyorum, en güzel mevsim bahar; en güzel zaman nisan, mayıs.. Ah bir de senin insanının hayatının 1/4'inin geçtiği trafiğine bir çözüm bulsalar be çocuğum.. Evet biliyorum senin suçun yok neyse tamam.. En son balık tuttuğumda 11-12 yaşlarımdaydım, özledim. Baharın gelsin ilk işim bu olacak sanırım. Yeni bir olta takımı ve balıkların benim olacak. Aşırı güvendir ürkütücü olan, benimki kararında diye düşünüyorum; benim için sabrın güzel bir hali, olta başındaki bekleyiş. Yüküm ağır olmasa trenle gelmek isterdim ama Haydarpaşa'yı biraz daha özleyebilirim. Nasılsa talan edeceğim her caddeni yine, sokaklarını meydanlarını.. Bu karedeki katile için tebriği hak eden biri var, ona da geleceğim birazdan. Fotoğrafta İstanbul'un sayısız simgelerinden bazıları buluşmuş. Biri kuşkusuz Boğaziçi Köprüsü, diğerleri Ortaköy Camii/Meydanı ve elbette kıtalararası seyahatin alternatifi ve boğaz turu yaptığımız vapur. Kaç fotoğraf gerekir güzelliklerini anlatmaya, kaç kanıt gerekir havanı-suyunu kirlettiklerini anlatmak için insanların.. Geçtiğimiz aylarda yitirdiğin, ben daha iki haftalıkken yapılan tarihi Karaköy İskelesi için söyleyecek söz bulamıyorum evladım. Birkaç saat sonra görüşürüz İstanbul.

Çok iyi bir zamanlamayla yakalanmış bu kaliteli kare için, www.soldansay.blogspot.com yönetimi olarak Ferda Tkr'e teşekkür ederiz.

hoşgeldin soldansay

2009-01-11T19:07:00.009+02:00

Eskiler ve hep yeni kalan eskiler.. İkisi çok farklı birbirinden. Bu ölümsüzleşen ve hep yeni kalanlardan bir kare. Fotoğrafta görülen ufaklık soldansay, kucağında olduğu abide-i güzellik de annem oluyor ve yanımızda çayları ikram eden teyzem. Bakmayın çay ikram ettiğine; o gün takvimler 25 Eylül 1985'i gösteriyordu, yani soldansay'ın ilk doğum günüydü. Alkol su gibi akmış, diğer fotoğraflarda görülüyor ama ben bunu seçtim çayla yetinin. Yılbaşı, doğum günleri, özel günler sadece sevdiklerinizle bir araya geldiğiniz harikulade günler olarak algılanmıştır benim tarafımdan. Ne güzeldir ki hep de öyle olmuştur. Fotoğrafta görülen ev Ataköy - 4. Kısımda oturan büyük dayımın evidir ve tam 30 yıldır (belki daha fazla) her bayram tüm aile (sülale kavravı yerine aile olayı vardır) biraraya gelinir ve akşam eve dönerken abide-i mutluluk modunda olursunuz. Bu biraraya gelmeler aslında her haftasonuydu ancak 1999'da anneannemi kaybettikten sonra zaman içinde bayramlara bıraktı yerini. Yıllar içinde aramıza katılanlar da oldu, aramızdan ayrılanlar da. Yitirilenler hep özlendi. Yine sanırım hep yirmi yirmibeş kişi olduk. Büyük bir aileydik hep, bu gurur verici tabloyu devam ettirmek güzel olacak..

Zaman hızla geçiyor, yarına neyin yerinde kalacağı ya da yerini ne güzelliklere bırakacağı meçhul, o yüzden her anın değerini bilmenin önemini hep bildi sldnsy, hep de kazandı. Kazananlardan olmanız dileğimle. İyi haftalar diliyorum.

soldansay vs. Finaller

2009-01-06T22:18:00.007+02:00

Bir hışımla başlayan finaller tüm hızıyla devem ediyor!!! demeyeceğim çünkü, dün bir tek sınavım vardı (baya sağlam geçti) ; sonraki ilk sınav cuma günü.. Rölante bir durum yani.. Bu yıl öğrencilere derste iyi davranıp, esprileriyle yarıp yardıran, sınav günleri ise bir yaratığa dönüşen öğretim görevlilerini de gördük.. Neyse beş ay kaldı deyip bu kısacık tefecik postu burda sonlandırıyoruz.. 24 yıl statükoyu savunan ama yolundan çok iyi bir şekilde dönüp doğruyu bulan biri olarak soldansay sizi revizyonizme davet ediyor! Bu cümleye tek yönden bakarsanız yanılır kalırsınız çoçuğum, o yüzden hayatınızın her alanına yayın bunu e mi yawrum! Saü ya da başka okuldaki öğrencilere de başarılar; ahh mini mini birler zamanın kıymetini bilin olm!

Alexander The Great

2008-12-29T16:54:00.010+02:00

Sanırım 986798768758787. kez izledim bu haftasonu bu filmi :)) Sevdiğim insanlara bir film izletmem gerekiyordu, çok iyi bir seçenekti Alexander... Başucu kitabı olur ya insanın, bu da başucu filmim yıllardır çok sevdiğim. Hayatı , başlangıcından 33 yıl sonra sona erdi.. Kazanma hırsı ve dünyanın sonuna olan merakı, durmayı becerememesi sonunu getirecekti.. Daha makul biri olduğunda daha fazla yaşayabilir ve dünyanın tamamına yakınına hükmedebirdi. Ama o zaman bugün konuştuğumuz Büyük İskender olmayabilirdi.. Küçükken hikayelerini dinleyerek büyüdüğü yine büyük ama bencil bir komutan Akhilleus'un diğerlerine korku salan olaylar karşısında cesaretiyle belanın üstüne giderken dediği gibi: ".. bu yüzden sizi kimse hatırlamayacak." Bir yandan bu yönüne hayran olurken, diğer yandan daha çok şey yapabilme arzusu ve stratejik düşünceyi askeri yapının ötesinde bireysel olarak inşa etmek kendi içinde, daha anlaşılabilir geliyor. Bu film sonrasında düşündüğüm her seferinde şu olmuştur: "Mantıklı ol imkansızı iste; ama duracağın yeri bil ve sen belirle!". İşte bunu başardığınız an, nirvanaya (Doğu dinlerinde, mistizminde ve Hint Teozofi'sinde manevi kurtuluş'u belirtir) ulaştığınız an olacaktır. Basit bir öğretiden çok, uygulamaya konulduğunda sağlam kararlar almanızı sağlayan yol gösterici bir anlam, sınırı ve yolu sizin çizmeniz...

İyi haftalar hepinize! :))

manifesto 7

2008-12-18T19:45:00.011+02:00

Kısa bir yazı olacak..
Her gün yeni bir şey görüp yeni bir şey öğreniyor insan, gelişmenin yeni "gerçekleri" görmenin sonu yok. :) Keşke dediği pek çok şeye iyi ki diyebilmenin mutluluğu içinde soldansay! "Kaybettiklerim kurtulduklarımmış meğer" diyenlerden olmadı ama yine de "doğru" olarak kabul ettiği ve öngördüğü bir konuda haklı çıkmanın, göğüs gerilen şeylerin meyvesini şimdilerde toplamasının ve köprüden önce son çıkışta yoldan çıkmanın doğru olduğunu gördü. Tabi insanlar ve hepimiz hayatımıza kaldığımız yerden, her gün yeni açılımlar ve mululuklarla devam ediyoruz bu tarifi mümkün olmayan harikulade bir şey. Soldansay, bundan aylar evvel bir şey söyledi. Bir şeyin kronikleşmesinden ve tekrarlanacağından söz etti, bugünkü mutluluğu vazgeçmelerinin boşa olmadığını görmesindendi.
Bugünkü dünya mı yalan, yoksa dünkü dünya mı? Saygıyla andığı ama saygı görmediği bir dünle karşı karşıyaydı. Sorun değildi. İlk değildi. Bir duygu düşünün ki, hem çok mutluluk, hem biraz burukluk, hem de bugüne ve yarına umut barındıran içerisinde. Soyut bir olguya bu kadar çok sıfatı yüklemek -belki de daha fazlasını- aslında anlaşılabilir bir şey. Yaşamak lazım. Ve hep derim: Kötü Tecrübe Yoktur. Bu olaylara bakış açısıyla ilgili bir şey, bardağın dolu tarafı.. Olacaktı, kısa sürede olacaktı, oldu. Çok iyi oldu çok!

manifesto 2

2008-12-03T19:31:00.008+02:00

Kalemime ya da klavyeme sağlık dediğim çok yazımı özlüyorum. Zaman bulamıyorum malesef şimdilerde yazmaya. Aktif günlük yaşam ve vizelerle kilitlenmiş durumda soldansay:) 8 hafta gitmediğim İstanbul'u ve dostlarımı özledim, ailemi söylemiyorum bile. Sanırım baya bir talan edeceğim bu sefer; eve gitmediğimden annemin sözlerini duyar gibiyim: "dostlarını da al git burdan!". Ev yemeğini özledim, burda yaptığımız ziyafetlerin en kralı annemin yaptığı tek bir mantı tanesi olamaz sanırım. Taksim meydanını, Beşiktaş'ı - Dolmabahçe yolunu özledim; kaybettiğim en yakın dostumun eski halini özledim, ama hüzünle değil yüzümü gülümseten piç bir sırıtışla özledim. Günü yaşamak, yeni yeni insanların oluşturduğu yoğunluğu hissetmek güzel. Qubie'nin saçları gitmeyeydi, iki numaralı adam bana uzun saç demek zorunda kaldı garibim :F Sistemin ve karşı tarafların yarattığı çok şey geçiciydi; sanırım askerlikle ilgili düşüncelerimi şimdilik yazmayacağım o da ayrı olay.

2004'ten bir resimle iyi haftalar diliyorum hepinize.

Ladies and Centilmens: Taner ATAR!

2008-11-02T19:54:00.012+02:00

Taner atar mı attırır mı "golü" bilmem ama yıllar önceydi... KYK'ya bağlı kıytırık devlet yurdunun en üst katında bir odada elinde akustik gitarı döktürüyordu birşeyler... Muhabbet sürdü falan, gidip akorların olduğu dosyamı almıştım odamdan; sonra bi iki çaldık baktım sağlam çalıyor eleman.. Sonradan öğrenecektim ki bu zat, bağlama da çalıyormuş; meziyeti biraz da ordanmış..

Şu resme bak: sakalsız, tüysüz elemanlar.. İnsan denen şey, 4 yılda bu kadar mı değişir! :W Her zaman kendini geliştirmeye açık ve meğilli biriydi (biliyorum ölmüş gibi konuşuyorum ama hala Aksaray (il) sınırları içinde ikamet ediyor bu pek sağlam dost insan!). Neden bilmem okul zamanında şu anki kadar sık irtibatta olmadığımızı.. Sanırım özlemden oluyor bu; kardeşime bunu sorduğumda "En azından birbirimizi kaybetmedik la" diyordu ve haklıydı.. Tıpkı Qubie gibi.

15 Haziran 2007.. Taner'e ALASKA yolları göründü.. Orada sanırım dört ay kalmıştı, belki de üç buçuk ay.. KİMSE KAÇ BİN DOLAR KAZANDIĞINI TAM OLARAK BİLMİYOR!
(bkz: Abromoviç benzetmesi).

Not: WAT 2009'da soldansay da orada olacak! Ve bu yolda rehber, bu zat olacak..

Özellikle Aksaray'a döndükten sonra şivesi iyice değişen ve bazen ne dediğini anlamakta zorlandığım (şaka lan aidşasldflkaslfdskşlj), "naban, yiyemenk, vb." söylemleriyle yaran / yardıran bu sol kişilik, soldansay için çok çok önemlidir! İyi ki vardır, iyi ki tanımışımdır!

Taner! Seni unutaman! :F

eve dönüş

2008-10-28T18:57:00.010+02:00

Uzun bir aradan sonra burada olmak güzel; çok güzel.. "Ev"e biraz boya badana yaptım, sanırım iyi oldu. Yalnız gelir gelmez Blogger ve Blogspot'un kapandığını (daha doğrusu kapatıldığını) gördüğümde "yuh la dedim".. Bu tepkinin nedeni, tedbir olayını hala idrak edememiş olmamızdı.. Önce kesin yine iktidar karşıtı söylemlerin sonunda "fevri ve eleştiri kaldıramayan iktidar"ın parmağı vardır dedim ama digiturk'ten gelmiş talep.. Aslında bu olay Türkiye'deki uygulama eksikliklerinin ve hatalarının "deniz feneri" gibiydi. Çünkü her seferinde olduğu gibi görüldü ki, yasaklar yerine tedbirler alınmalıydı; görüldü ki, her şeye rağmen o sitelere giriş tekrar yapılacaktı, görüldü ki, bu kapatmalara neden olayları yapanların yanında özgür düşünceyi yayma amacındaki diğer blogger'ların da bileti kesildi(!) ve kurunun yanında yaş, bir kez daha yandı.

Biz ülkece bir şeyleri yanlış yapıyoruz.. Hukukun üstünlüğünü tartışanlar, yeri geldiğinde "kendi hakkını da muhafaza ettiğini gördüğü" hukuka sarılıyorlar. Sarılsınlar. Öyle de olmalı, sarılsınlar ama bırakmasınlar. Demokrasi çığırtkanlığı yapanların kendileriyle çeliştiği sadece "bir" nokta bu. Dahasına sanırım bu sayfa yetmeyecektir. Ama artık çok konuşacağız!

Şu Global Mali Kriz.. 1929 Büyük Buhran'a benzetiyorlar. Hatta daha ileri giderek "kriz değil afet" diyorlar. Haklılar. 1929'da WallStreet'te ne olduğunu hatırlayalım: her şey bir panikle başlamıştı. Hisse senelerinin birden değer kaybetmesi ve bu 'kağıtların' elden çıkarılması ile Kara Perşembe gelmişti. Şimdi de bir domino etkisi var. Bu kriz çığırtkanlığı değil ama "hamdolsun bu kriz bizi etkilemez, teğet geçer" demekten iyidir. Tevekkül'ü iyi anlamak gerekir, abartmak değil.

Bu önemli bir gelişme. Biz tabi, bu yukarıda saydığım tüm bilgileri biliyoruz zaten. Ama hatırlamamız gereken, bu ekonomik olaydan (1929) sonraki dönemde, 1930'lu yıllarda devletlerin başına dikta yönetimlerin geçtiği (İtalya'da Faşizm - Mussolini Dönemi, Almanya'da Nazizm - Hitler Dönemi) ve birkaç yıl sonra (1939'da) II. Dünya Savaşı'nın yaşandığı ve 60-100 milyon insanın öldüğüdür. Adımlar aklı selim olmalı ve A.B.D.'nin yıllardır yürüttüğü Tek Kutuplu Sistem yerine uluslararası işbirliğini öne çıkaran, yeterli milli çıkarlardan fazlasına göz dikilmediği (mümkün mü acaba) bir sistemin kurulması gerektiği artık anlaşılmalı. Hippiler, Greenpeace üyeleri ya da diğer "gönlü kompleks ve hırstan arınmış" insanların gözünden biraz olsun bakılabilse bu iş; kuraklığın, su kaynaklarındaki tükenmenin, yaşanan Global Krizlerin yaşandığı bu ortamda bile çözülebilir. (bkz: polyanna)

yaşamak güzel...!

2008-10-23T12:50:00.000+02:00

Çok Yakında.....

2008-08-18T12:02:00.002+03:00

Gel 6 Ekim Gel!

Sigara İçmeyin!

2008-07-12T14:44:00.006+03:00

Sigaranın içinde 4.000 farklı zehirli madde var.*

*Bu maddelerden bazılarını şu şekilde sıralamak mümkündür;

Nikotin ve alkaloidler: Küçük dozda uyarıcı, yüksek dozda felç edici etki gösteren, aynı zamanda bağımlılık yapan bir maddedir. Solunumu ve kalbi hızlandırır, çarpıntılara neden olur.

Katran: İçerisinde çok sayıda kanser yapıcı madde vardır.

Nitrozaminler: Kanser yapıcıdır.

Arsenik: Kanser yapıcı ve ani ölümlere sebep olan çok kuvvetli zehirdir.

Polonium-209-210: Radyasyon yayması nedeniyle kanser yapıcı özelliği mevcuttur. Ayrıca vücut direncini düşürür ve hastalıklara meyili arttırır.

Kükürt: Kanser yapıcıdır. Sigara dumanının koyu rengini verir.

Karbonmonoksit: Karbonmonoksit zehirlenmelerine sebep olabilir. Kandaki oksijen miktarının azlığına bağlı olarak kansızlık belirtileri ortaya çıkarır. Kişilerde nefes darlığı, iştahsızlık, sinirlilik ve ellerde titreme gibi bulgular görülür.

Karbondioksit: Sigara içenlerin kanında içmeyenlere göre 2-15 kat daha fazladır Nefes darlığı bulgularını ortaya çıkarır.

Siyanhidrik asit: Dünyadaki kan zehirlerinin en şiddetlisidir.

Bu işin en bilindik ama gözardı edilen kısmı, bir de mantık kısmı var.. Ya bu meletin ne gibi bir faydası var bunca zararına karşılık? Yok! İçenlere (tiryaki olması şart değil, özenti sünepe de olsa aynı cevabı veriyorlar bir bilge edasıyla) sorduğumda "en başya stresi alıyor baba" diyorlar. Yok ya! Bu senin psikolojik manyaklığın olmasın babasının yavrusu? Bunun bilimsel tek açıklaması sanırım senin buna kendini inandırman olacaktır ki bunu yerine içmediğinde daha sağlıklı bir bünyeye ve vücuda sahip olacağın; ömrünün kısalmayacağı, hastalıklara karşı daha dirençli olacağına inanman daha iyi olmaz mıydı?

Ama iyi sıkıcıdır, eğlenceli olan tehlikeli olandır ha? Yok öyle değil o olay; ama sen yolunda devam et içici arkadaşım yeter ki beni zehirleme!

Bu yazı kimseye değil, herkese yazılmıştır!

Bıktım sizden ama yahu

2008-07-05T19:28:00.018+03:00

Kardeşim yeter yeter! Ne bu yaa, her önemli tenis turnuvası finalinde sizi izlemek zorunda mıyım ben ya?! Neden böyle söylediğimi anlamak için son 8 yılın Wimbledon şampiyonlarını hatırlamak gerekir:

2008 Venus Williams

2007 Venus Williams

2006 Amélie Mauresmo

2005 Venus Williams

2004 Maria Sharapova

2003 Serena Williams

2002 Serena Williams

2001 Venus Williams

2000 Venus Williams

Tamam başarıdır, tebrikler höt pöt ama artık Formula 1'deki M. Schumacher olayına döndü ve kabak tadı verdi. Ben bir tenissever (bitişik yazınca uçaksavar gibi oldu farkındayım) olarak her yıl "acaba bu sene hangi Williams kazanacak" diye düşünmek zorunda değilim ki kardeşim. (not: ortaokul itibariyle Wimbledon dahil çoğu turnuvayı olabildiğince takip etmeye çalışan soldansay'ın en sevdiği raket erkeklerde "Wonderkid" olarak tabir edilen isimler arasında olan Andre Agassi ve bayanlarda Martina Hingis olmuştur).

Mesela tek erkeklerde Roger Federer de aynı şekilde ama Rafael Nadal'la arasındaki af buyurun sidik yarışı beni mutlu edebiliyor. Sanırım benim Williams'lardan bıkmamın nedeni kardeş olmaları. Finallerin adı değişik olsun ki bari her finalde ikinizi izlemek zorunda kalmayalım. Sözünü ettiğim yıllar içinde Wimbledon, Amerika Açık, Fransa Açık ve Avustralya Açık olmak üzere neredeyse tüm finallerde sizi izlemek zorunda kaldım, bazılarını izlemedim bile. Hayır yaşınız da genç kardeşim, biri 1980'li biri 1981'li; bi toz olun be!

Banu('ya) Güven!

2008-07-02T22:48:00.006+03:00

Hayatta en soğuk bulduğum ve sevmediğim kadın ismi varsa Banu'dur. Ama biri var ki o bu düşüncemi yıllar var ki alt üst etti. Saygı duyduğum bir insandır kendileri.. Kadınlar için Saywer neyse, erkekler için Banu Güven odur! Ama tek farkı Banu Güven ömürlüktür.. Neyse konumuza dönelim.. Şahsımı tanıyanlar bilir, en iyi haber spikeri/sunucusu/osu busu Banu Güven'dir benim için.. Hadi güzelliğini bir yana bırakalım, objektif olarak da ablamın diksiyonu, konuya hakimiyeti ve anlatımı süperdir.. Onu NTV'de gördüğümde "Ba-nu Gü-ven Ba-nu Gü-ven Ba-nu Gü-ven!!" diye tempo tutmam da bundandır, saygı.. Ve bugün Vatan gazetesinde okuduğum bir haberde bu vasıflarının yanında ondan çok daha büyük şeyler beklemek gerektiğini anladım.

atv'nin Mehmet Barlas'a yıllık 300 Bin YTL olmak üzere 3 yıllık anlaşmaya vardığı ancak aradığını -kesinlikle!- bulamadığı malumumuz. Bunun üzerine Banu Güven'e teklif götüren atv'nin aldığı cevap ona yakışıyordu:

“atv eski atv olsa, teklifi kabul ederdim ama kanal sahip değiştirdi. Kanalın yeni patronla birlikte yayın çizgisinin değişeceği yönünde yaygın bir kanaat var kamuoyunda... atv eski çizgisinde mi kalacak, yoksa yeni bir yola mı sapacak belli olmadan böyle bir teklife evet diyemem.”

Yani bu değerli insan her şeyin para olmadığı, idealist dünyasında yaşayıp bunun üstüne mutlu da olabiliyor sevdiği işi, sevdiği ve inandığı yerde yaparak. Bir ara Nisan 2001'de Ali Kırca atv'den 100 Bin dolar isteyince aradığını star'da bulmuştu ama para için bunu yapması yine tepki çekmişti tanıdığım insanlarca da..

Velhasılı azizim bu ablayı her yönüyle alkışlıyorum başka da bi'şey demiyorum! (bkz: alkış sesi)

soldansay

2008-06-30T17:53:00.008+03:00

Yaz okulunda şu tek dersi geç soldansay!
Staja başlayabil soldansay!
Bursu kap soldansay!
Ekim'de son 8 ayın tadını çıkar soldansay!
Şu güzel şarkıyı dinle soldansay!
Çok işin var, zinde kal soldansay!
Her şey sırayla; birini diğerinden önce değil hepsini zamanında yap soldansay!

dfglfdkglkhlgf

2008-06-26T09:48:00.002+03:00

Sakarya Sakarya burnumda tüter ya!

Genel Kültür Bilgileri Serisi No. 2: Granma

2008-06-11T18:13:00.017+03:00

Granma (Granma Yatı), 1956'da Küba Devrimi savaşçılarını taşımak için kullanılan, 1943 yılında inşa edilen ,12 kişilik ve 18 metre uzunluğunda bir yattır.

10 Ekim 1956'da büyükannesinin anısına yata bu adı veren Amerikalı bir emekliden 50.000 Meksika pezosuna satın alınmıştır (grandma İngilizce'de büyükanne kelimesinin kısaltmasıdır). Satışın ardından, 82 Kübalı sürgün Fulgencio Batista'ya karşı bir devrim başlatma amacındaki Fidel Castro'nun liderliğinde bu yata binmiştir. Yattaki diğer isyancılar arasında (bunlar expedicionarios del yate Granma diye de bilinmektedir) Ernesto Che Guevara ve Raúl Castro da bulunmaktaydı.

25 Kasım 1956 günü Meksika'nın Tuxpan, Veracruz limanından denize açıldılar ve 2 Aralık'ta şu anda Granma Eyaleti diye bilinen yerde karaya ayak bastılar.

Yat şu anda Havana'daki Devrim Müzesi'ne bitişik Granma Anıtında sergilenmektedir. Eski Oriente Eyaleti'nin , devrimcilerin karaya ayak bastığı yerdeki bir bölümüne, yatın anısına Granma Eyaleti adı verilmiştir.

Ayrıca, Küba Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin resmî gazetesinin başlangıcından beri adı Granma'dır.

Genel Kültür Bilgileri Serisi No. 1: Jülyen Takvimi

2008-06-07T02:35:00.015+03:00

Jülyen takvimi, Jül Sezar tarafından M.Ö. 46 yılında kabul edilen ve batı dünyasında 16. yüzyıla kadar kullanılan takvimdir. 'Artık yıl' hesaplamasındaki ufak bir fark sonucu yaklaşık her 128 yılda bir günlük bir kayma oluşturduğu için, yerini Gregoryen takvimi almıştır.

Jül Sezar, takvimdeki karışıklıkları çözmesi için Mısırlı astronomi bilgini Sosigenes'e emir verir. O zamanlarda 1 yılın 365 gün 6 saat sürdüğü biliniyor. Sosigenes de çözüyor: Her yıl 365 gün çekecek. Her yıldan 6 saat artacak, artan saatler 4 yılda bir takvime eklenecek o yıl 365 + 24 saat = 366 gün olacak. 366 gün 12 eşit parçaya bölünmediği için 6 ay 30 gün, diğer 6 ay 31 gün çekecek. Peki 365 gün çeken yıllarda aylara göre dağılım nasıl olacak ? Sezar emir veriyor : 365 gün çeken yıllarda en son aydan 1 gün düşülsün.

O zamanlar yılbaşı mart ayında, yani şubat yılın son ayı. (september=7, october=8, november=9, december=10 da buradan geliyor) böylece şubat ayı, 4 yılda bir 30 gün, diğer yıllarda 29 gün olmuş.

Sezar, bununla da yetinmeyip aylardan birine kendi ismini vermiş: Julius, yani july (temmuz). Sonradan imparator olan Augustus, Sezar'dan aşağı kalmamış ve sonraki aya kendi ismini vermiş: august (ağustos). Ancak Julius Sezar'in ayı 31 günken Augustus'un ayı 30 gün olur mu ? o da emir vermiş : yılın son ayından 1 gün daha alın, benim ayımı da 31 gün yapın. Şubat'tan 1 gün daha alınmış ve ağustos'a eklenmiş, şubat ayı, 4 yılda bir 29 gün, diğer yıllarda 28 gün, Sezar'ın ayı temmuz ve Augustus'un ayı ağustos da peş peşe 31 gün çeker.

Bu bilgi http://tr.wikipedia.org 'dan alınmıştır.

Korku ve Özlenenler

2008-06-02T22:05:00.009+03:00

İçimde bir korku var. Yozlaşıyor muyuz ne? Bunu 'kimse' üstüne almasın, 'herkes' alsın, hepimiz alalım. Artık toplumdaki kutuplaşmalar, küresel fakirleşme, insanlararası ilişkilerde tahammülsüzlükler, Yeşilçam'ın o meşhur 'Nen var kuzum?' diye soran sevgi insanlarının azlığı (biliorum kulağa komik geliyor ama önemli olan cümledeki saf sevgi u know baby). Neyse ki ben kendime bir tane bulabildim. Çok şanslıyım. Evet korku.. İçimde bir korku var. Özlediğim çok şey var. Yukarıda saydığım başlangıç maddelerin ötesinde çok şey.. Susam Sokağı'ndaki Minik Kuş'u bile özledim, onu bırak herşeyi tamir eden Tahsin Usta'yı bile özledim. Süper Baba'nın Nihatı'nın (Sümer Tilmaç), "Fikooooo!!" (Şevket Altuğ) diye seslenişini de, Sermet'in (İsmet Ay) yaptığı ama aslında onun adına benim utandığım (bana ne oluosa) dedikodularını bile özledim. Power Rangers; seni hiç sevmedim lan, babanı da sülaleni de sevmezdim, ıyy! Transformers 1 adetsin ne diim sana! Yaşasın Autobotlar!! Ninja Kaplumbağaları kim unutabilir ki?! Michelangelo'ya özenmeseydim bu kadar iri kemikli (!) olmazdım. Ama içten içe Donatello'yu çok daha fazla sevmişimdir; buluşlarına qurban..!

1958'de Pierre Culliford tarafından yaratılan ve (Soğuk Savaş döneminde) ABD tarafından "Komünizm Propagandası Yapmak"la suçlanan Şirinler var bir de.. Sizi seviyordum inanın! Ta ki iktidar yanlısı bir kanalda, o güzelim sevgi pıtırcığı şarkınızın "lalalalalayla la la, la ilahe illallaaaahhh!" diye değiştirildiğini görene dek! Yuh! Bir de şu var: (Şirin Baba'nın kapısında yazıyor) "Cumaya gittim gelicem". (bkz: yorumsuz). Ayrıca bana göre devlet böyle işlemeli; ast-üst ilişkisinden daha verimli olacaktır. En azından herkesin kendi bildiği, uzmanı olduğu bir işi var; ziraat mühendisi, kaymakam olmuyor mesela! Neyse.

Bizimkilerin Sabri Bey'ini özlüyorum ya var mı ötesi! Rutkay Aziz, hep azizdin zaten; şükür hala izleyebiliyoruz seni adamım. Tom&Jerry'yi özlemeyen bir adam var mı merak ediyorum; Jerry senden tiksiniyorum hocam. Ve senden de Road Runner!! Belki de en çok seni özlüyorum pazar sabahı belgeselleri! (o zaman kablolu yayın falan yok tabi). Ve eski dostum bulmacalar.. Sene 1991, yaz tatili, ailecek kamptayız.. O zamanın parası 100 lira var. Atari salonlarının damgasını vurduğu bir dönem.. Paraları anne-baba ayırmadan kimden kaparsam hemen gidiyorum ben de; ve oynadığım tek oyun sendin kutsal varlık: Street Fighter!

Bir de aklıma gelen Mahallenin Muhtarları var.. Kahveci Temel'e gıcık olurdum, Fadime'yi yılışık sevişinden ve "fazla iyi ve saf" olmasından.. Ama Allah için Erkan Can, Türk Sineması'nın büyük değerlerinden biri oldu bile, çok şey katacaktır diye düşünüyorum sinemaya.. Ve son olarak Yeşilçam Klasikleri! Favorilerimdiniz, Süt Kardeşler (Gulyabani), Namuslu, Hababam Sınıfı serisi, Milyarder, Atla Gel Şaban (çiki çiki baaba yaa :D), Çiçek Abbas, Tosun Paşa, Umut Sokağı, Evlidir Ne Yapsa Yeridir, Sultan, N'olacak Şimdi (baba filmdir :D) ve malesef şu an aklıma gelmeyen bir çok şaheser! Dikkat edildiğinde çoğunda Şener Şen'in olduğu görülür. Çünkü soldansay, gerçek bir Şener Şen hayranıdır, ve Şener Şen Yeşilçam'ım 1 numarasıdır ona göre.. Ve sizleri unutmam Zeki Alasya-Metin Akpınar! Beş Milyoncuk Borç Verir Misin, Dönme Dolap, Nereye Bakıyor Bu Adamlar şimdi aklıma gelenler.. Keşke kopmasaydınız birbirinizden; "Güle Güle"de bir araya geldiğinizde en çok sevinenlerden biriydim sanırım.. Olacak O Kadar ve Bir Demet Tiyatro malumunuz zaten..

Uçurtma yapıp uçurmayı, pamuğa ektiğimiz fasulyeleri, o çim adamları bile özledim! Bunların hepsini özledim! Çünkü artık teknoloji, emek isteyen herşeyi köreltti. (not: teknolojiye karşı değilim). Internette sörf yapıp LimeWire'den şarkı indirmek varken kim uçurtma uçurur? Ya da kırtasiyeden hazırını almak (satan kırtasiye kaldıysa tabi) varken kim malzemelerini alıp da emek harcayıp uçurtma yapar? Kim pamuğun içinden yeşeren fasulyeye sevinir? Keşke yine evdeki çim adamın saçlarını kırpıp "Eveeeet, kızlar artık seni daha çok beğenecek muahahahah" diye kötü kötü gülsek lan! :D Ama yok ya yakında bi çip yaparlar, bütün kitapları yakarlar, isteyene o çipi takarlar(!) ortamı p.ç ederler.. Aslında özlediğim salt çocukluğum değil; temiz, daha mutlu, umutlu ve dediğim gibi daha temiz bir "toplum". Eskiden daha mı mutluyduk? Evet!! Dünü özlerken bugünü kaçırmıyorum, daha iyi bir Yarın istiyorum!!

Hoşçakal lan

2008-05-16T14:00:00.013+03:00

Evet, baya hızlı geçti lan şu 5 yıl, önce ROSEM'de 1 yılımızı doya doya, boş boş ve süper bi şekilde geçirdik amüniim ohh! Nerde vardı olum öle bi sistem: 08:00-11:00 arası ders, sonra bütün gün bilardo, tavla (daha çok Rosem'de oynardık), evde yayılmaca a.q :F Tabi o zamanlar şimdi olduğu gibi ps2'ler yoktu Merkez Kafeterya'da.. Merkez Kafeterya deyince aklıma geldi; hatırlarsın a.q bi gün yemek yiyoduk sonra içeri o kör öğrenci geldi (.mımıza koim :F) sonra İbo, elinde baston varmış gibi taklit yaptı içtiğim suyu barış'ın suratına kusmuştum a.q ahahahahah :H Şu an bunları yazarken gülüyorum ama bugün avluda (bilmeyenler için: kantinin yanındaki boş ve sandalyeli meqana avlu diyoruz) öyle bi baktın ki a.q zaten bildiğim birşeyi daha bi iyi annattın bana.. Okul bitti artık senin için.. Belki de bu kadar inek olmasan (biliyorum aslında inek deildin sadece kopyaların sağlamdı :F) kaldığın dersler, vs olabilirdi.. Ama yine de işte hepimiz bir gün s*ktir olup gidicez bu qoduum okulundan, senin "zamanında" oldu o kadar.. Aslında bizim için daha çok zaman vardı, O zamanlar Rosem'den "medeniyete" fakültelerin oraya çıkmak için çıkmak zorunda kaldıımız yüz küsur merdiven iflaamızı s*kerdi ama şu an onu bile aradığını, aradığımızı biliyorum.. neyse..

İstanbul kaçamağını hatırlıyorum lan, bu yukarıdaki resim çok insan için sıradan gelebilir ama onun ne olduunu bi tek biz biliriz :W Trenle sabahın erken saatinde yola çıkmıştık, simit mi aldık yoksa Resul Dayı'dan poğaça mı hatırlamıorum ama çıktık yola.. Tren'den indik, vapurla Eminönü'de geldik ve Taxim'e çıktık.. Günübirlik 54-34 seyahatimizin ilk ayağındaydık.. Gay-e geldi Klan'a, harbi sağlam bi gündü o gün.. Dönüşte de çekildiimiz fotoğrafları hatırlıyorsundur taam biliorum eski saçlarım çok kötüydü ve buraya koymuorum o fotoları bu yüzden huhaaha :F:F

Gerçekleştirmeyi çok istediğimiz ama bir türlü yapamadığımız belki de tek icraat, Cami'den "Bayan Mescit" yazılı işareti bir gece yarısı çalmak oldu! :F :F Çok istedik ama bi türlü olmadı a.q O kadar halt yedik bi onu yapamadıq.. Aklıma gelen çok şeyden biri de bu.. Belki Ada'ya ziyarete gelebilirsen bi ara yaparız qim bilir amüniim :F

Evde yaptığımız kayıtlar, çektiiimiz videolar, pazar günü poğaça+1 lt. vişne/şeftali suyu ziyafeti hepsi çoq saalamdı olum.. Harbi gelmez bi daha.. O daşşaq tarafının ötesinde pek az insanla (ki ben de onlardan biriyim) paylaştıın bi duygusal tarafın var senin de.. "Dışardan bu herif daşaq hayatı süper hiçbişeyi sallamıo gibi görünüorum di mi lan" demiştin bi gün; evet kardeşim öyle görünüyordun çoğu zaman ama sıkıntılarını benle paylaşman beni onurlandırıyordu bunu da bil..*

*O aslında sandığından daha da önemliydi ve hala öyle benim için..

Devrimci ruhunu hiç kaybetmemen dileğiyle olum, ne diim çok özlicem seni g*t herif! Desmond'ın dedii gibi "başka bi hayatta görüşürüz kardeşim".. çaw..

soldansay: 1 Halil: 0

2008-05-14T19:18:00.004+03:00

Çok uzun zaman önce başlamıştı soldansay ve Halil arasındaki kıyasıya rekabet.. Halil, pek çok öğrenci için dersi geçilirse okul bitti denilen bir canavardı; soldansay ve arkadaşları çok defa takıldılar dersinde; son kez ringe çıktılar.. İkisi de bu son maçın son karşılaşmaları olduğunu biliyordu, Halil biraz çekingen, soldansay ise bir o kadar emin bakıyordu gözlerine.. Bir bir gelen darbelere dayanamadı Halil, biraz sendeledikten sonra o dev cüssesiyle yere yığıldı! Hakem saymaya başladı: "Bir, İki, Üç...." Maçı izleyen yüzlerce insan çılgına dönmüştü; GS'nin çıldırma gününden bile daha süperdi o gece; ringe aslan çıkarılmadı ama zafer çığlıkları konfetiye gerek bırakmadı! Herkes şaşkındı ve hakemin saydığı sayıların bitmesini bekledi ve hakem son sözü söyledi: "...Dokuz, ON! Nakavt!!". Huahahahahahha soldansay kazandı sayın seyirciler, baylar bayanlar abilerim ablalarımmm! :D Oylama da DC oyların %60'ını almış ve oylamayı önde bitirmişti ki, gerçek DD idi; süper idi; büyük bir iş idi; idi midiii midilli! :D
[dersten kalıcak diyenler de utansın mı acaba?! :D]

Final Arası

2008-05-01T18:05:00.008+03:00

5-16 Mayıs 2008 tarihleri arasındaki finallerimiz ya gelip geçecek ya delip geçecektir. Birincisi tercih sebebidir. Meqanımız bir süre kapalıdır; yeniden hizmete dönücez edicez bilmem napıcaz 11 Mayıs çıldırma gününde çıldırıcaz 16 Mayıs sonrası da buraya geri dönücez inşalahhaha deyip tria'yı yeniden yarıcaz şimdi gitme vakti dicez; ayrıca hepimizin 1 Mayıs İşçi ve Emekçi Bayramımız kutlu olsun! Faşist uygulamalar kimseyi yıldırmasın, onlar da birgün -belki de yakında- DEFOLUP gidecekler başımızdan ama biz hep burada olacağız! Yaşasın 1 Mayıs, kahrolsun finaller :F
çaw babies!

Hatırlatma: http://soldansay.blogspot.com/2007/05/alt-balklarla-1-mays.html

Şimdi KIZIL MEYDAN'da olmak vardı.......

Triacula'ma Geçmiş Olsun

2008-04-26T18:03:00.007+03:00

Yawrucum uzun zamandır meqanıma da meqanına da uğrayamadığımdan ameliyatın ne olduğunu bilmiyorum; ama her ne ise iyi geçtiğine sevindim. Senden başka tria'mız yok iyi bak kendine; sen hele bekle soldansay finallerini versin; 16 Mayıs sonrası bir zirve düşünüyor o, o ne hindir ooo :F Bak bu da ilk kişiye özel postum oldu (geçmiş olsun, hayırlı olsun ya da ne olursa olsun anlamında). Hep özeldin, hep özel olacaksın ulan lan lan lan tria can :F :H

dedim..

2008-04-14T20:05:00.006+02:00

Vizeler bitti dedim ayaklarımı uzatayım ps oynayayım dedim lostumu bitireyim tria'yı bekleyeyim dedim ama kime dedim; ödevler sunumlar bırakmadı peşimi; kaldı iki tane sık dişini sen yine soldan say dedim, bi de baktım ki 5 Mayıs'ta finaller başlıyomuş; ulan dedim ne anladım ben bu işten dedim, bana ne notlarım güzelmiş dedim bana huzur lazım dedim, onu kendimde buldum dedim kime dedim..

Yargının Siyasallaşması Korkusu

2008-04-08T11:05:00.006+02:00

Paranoya mı? (sanmıyorum)
Öngörü mü? (evet)
Hakikat mi? (Allah korusun!)

Hey gidi! :F

2008-04-03T09:34:00.005+02:00

Bir Galatasaray'lı olarak, Fenerbahçe'nin dün akşamki Chelsea galibiyetini kutlarım. Chelsea'nin Şampiyonlar Ligi'ndeki 21 maçlık yenilmezliğini sona erdiren FB'liler, 8 Nisan'da İngiltere'deki rövanş için muazzam bir avantaj sağladılar. Umarım yollarında devam ederler ve Türk Futbol Tarihi'nde (Avrupa'da) Galatasaray'ın yanına bir büyük isim daha gelir; çünkü onların şu an oynadıkları seviyeyi GS, yıllar önce ve iki kez (1993-94 ve 2000-2001) oynamış ve yaşamıştır. Avrupa'nın en büyük ikinci kupası olan UEFA'yı küçümseyen fanatik FB'lilere yanıtım da "Umarım yıllarca bizim taşıdığımız bayrağı daha yükseklere çıkarırsınız" olacaktır. Havalimanına Chelsea'li futbolcuları karşılayan GS'lileri ve onları ağırlayan BJK'lileri tasvip etmiyorum efendim; FB'liler de uğurladı yani napıcaz şimdi? İşte fanatikliği bir yana bırakıp bu tür karşılaşmalara Milli Maç olarak bakmak yerinde ve olgun bir davranış olacaktır; evet farkındayım basın açıklaması gibi oldu ama yeni sınavdan çıktım yorgun ve uykusuzum yauu; vel'hasılı umarım bu iyi dilekler karşılıklı olur ve FB'li gençlerimiz de bu anlayış ve olgunluğu GS için gösterebilirler diyeyim ben saa! :F :L

Halil geliyorum olum! - Part 2

2008-04-01T10:28:00.004+02:00

Muhahhaahah ve soldansay bir atak daha yapıp, Halil karşısında 2 adım öne geçiyor sayın seyirciler! :F Vizeden (sınıfın en yüksek notlarından biri olan) 50 alarak quizlerde topladığı puanlarla totalde puanını (geçme puanını) 24,65'e çıkaran soldansay, eğer finalde (%50 etkili olduğu için) 30,7 alırsa (ki bu baya bi muhtemel inşallah) Halil'i nakavt edecek!! (Evet seyirci müthiş, ringe çıkıp Halil'i dövmek için güvenlik güçlerine zor anlar yaşatanlar var aman Allah'ım!!! :F)

Allah Allah..

2008-03-24T17:38:00.007+02:00

http://www.kurtlarvadisi.com/kvp_31_frg_2.html

Evet nihayet KV fragmanı yayınlandı.. Polat, açık açık "Memati'yi verdim" diyor; Memati'nin hatun da "Ölmüş.." diyor.. Bunlara bakarsak benim dediğim çıktı ve Memati, yeni yapılanmanın içinde olamayacağı için öldü. Yalnız iki nokta var: 1) Memati'nin tutulduğu yere baskın yapılıyor ama orada ceset yok, 2) İskender Büyük, adamına "Sen de benim gibi Memati'ye acıdın mı?" diye soruyor.. Bundan iki şey çıkarılabilir: a) İskender Büyük'ün adamı "Yok efendim .mına bile qodum" şeklinde bir cevapla ölümü tesciller, Polat ve ekibi cesedi bi yerde bulmuşlardır ama fragmanda görülmüyordur; ya da b) İskender Büyük'ün ettiği o cümleden Memati'ye acıdığını görüyoruz; yani hemen oracıkta öldürmemiş olabilir; adamı da Memati'yi elinden kaçırmış olabilir. (bu çok iyimser oldu) :F "Ölürse ölsün be pöff" çığlıkları atanları duyuyorum ve tahtaya yazıyorum; perşembe ellerine cetvelle vurucam :W :F :L

Vel'hasılı azizim bence ölecek ama "b" şıkkı olsa bi güzel olur ki sormayın; yine de ö le cek! muhahhahaha :F (al baq bu da ilk renqli gülümseme)

Halil geliyorum olum!

2008-03-21T17:44:00.003+02:00

Allah'ım inanamıyorum! "İdare Hukuku ve İdari Yargı" dersinden quizden 85 ve 33 aldım! :D Buna sevinilir mi? Anası bile ağlatılır :F Çünkü bu sözünü ettiğim ders, "Bu dersi geçince okul bitiyo olum" tarzı atasözüne neden olmuş bi ders. Her bir quiz %5 etkiliydi yani kabaca söylemek gerekirse şu an 12 puan cebimde; hem de %37.5 etkili Vize + %50 etkili Final var önümüzde, Allah'ım geçecek miyim neyim! :F :W ........ :T :Y :Z diyorum başka da bişi demiorum! :D Onun hakkında çok şey var yazacak ama; burayı kazayla görmesi elimdeki bu şansı da kaçırmam demek olabilir. Tek birşey söylemezsem içimde patlar ama: bu Halil denen hoca görünümlü şahıs; KATÜ'den ve (rüşvet alırken yakalandığı için) Kaymakamlık'tan kovulmuş bir insansı birşey.. (ulan daha ne yazacaksın soldansay!) :F Neyse ohh diyorum, poff demiorum çarşamba günü vizede görüşürüz diyorum: soldansay vs. Halil :F

Ölecek Mi?

2008-03-15T18:35:00.007+02:00

Geçen bölüm (30. Bölüm) finali ebemizi bilmem n'aaptı afedersiniz... İzleyenler bilir.. KV'de son bölüm finalinde Memati'nin infaz edilmesine ramak kalmıştı. Şimdi KV izleyenlerinin aklındaki tek soru: Memati ölecek mi? şeklinde.. Bunu yorumlamak istedim bugün :W
Polat'ın, Memati'yle vedalaşması ve ardından ağlaması, kafasına dayanan silahın patlayacağının vesikası bence. Ayrıca beş yıllık bir KV izleyicisi olarak yorumum şudur ki; Memati ölecek. Çünkü Polat, İhtiyarlar'dan (yerli İllimunati) gelen teklifi kabul etti ve ülke geleceğinde aktif rol alacak. Burda devlet kökenli Abdülhey'in daha sivrileceğini düşünmek isabet olur. Memati'nin miyadı işte burda bitiyor. İkinci bir neden ise; çok uzun zamandır dizi için "Hiç büyük karakter ölmüyor heyecanı kalmadı" yorumları yapılıyordu; sanırım bu olaydan sonra kına satışlarında patlama olur. Ama yine de içimden "Keşke ölmese" demiyor da değilim; ama % 90 ölecek. Sitedeki oylamada ölmeyecek diyenlerin oranı (an itibariyle) % 81, ölecek diyenlerin oranı ise sadece % 19. Tabi bu da aslında insanların isteğini belirttiği için senaristler bunu göz önüne alabilir. Ama bence ölecek ve 2001'den bu yana Kurtlar Vadisi'nde baş rol alan Gürkan Uygun (Memati Baş) diziye veda edecek. Umarım yanılırım.

Yol Geçen Hanı

2008-03-12T17:21:00.004+02:00

Genel Bilgi: Danıştay 8. Dairesi, YÖK Başkanı Prof. Dr. Yusuf Ziya Özcan'ın, “başörtüsünün yükseköğretimde serbest bırakılmasını öngören değişikliklerin yapıldığı Anayasa'nın 10 ve 42. maddelerine göre uygulama yapılabilmesi için ayrıca bir kanuni düzenlemeye ihtiyaç bulunmadığına” ilişkin rektörlüklere gönderdiği yazıyı “genelge” olarak kabul ederek, oy birliği ile yürütmesini durdurdu.

Yorum: Sakarya Üniversitesi'nde bugün değişen bir şey yoktu. Dün olduğu gibi bugün de Türban üniversitedeydi. Danıştay'ın dudurma kararına uyan pek çok üniversitenin yanından bile geçmeyen Sakarya Üniversitesi, bilindiği gibi Türban uygulamasında izin veren ilk üniversitelerdendi (Hürriyet'e göre ilk izin veren üniversite). Şimdi bu ne? Hukuk kanadının en üstündeki 2 isimden biri olan Danıştay'ın (diğeri Yargıtay) "oybirliği" ile verdiği kararına uymayıp, YÖK Başkanı olacak insan evladının genelgesine uymak hangi hukuki anlayış ve zemine uyar?

İşte Türban'ı, insan hak ve özgürlüğünün bir gereği olarak lanse edenler, hukuki hakkımız, vs. diyenlerin aslında hukuka uymayan oldukları, hukuku değil kendi bastırılmış ihtiras ve heveslerinin kurbanı oldukları açıktır. Bakalım Anayasa Mahkemesi kararını açıkladıktan sonra da böyle keyfi davranabilecekler mi; 2001'deki olmasın ama yüzlerine bir kitapçık fırlatamasam da Anayasa Mahkemesi'nin kararını fırlatmak isterdim. Verilecek kritik kararı bekliyorum.

(bkz: hakaret içermeyen, düşünce özgürlüğüne konu olan açıklamalar) :F :W :K

Dipnot: CHP, DSP ve Bağımsız milletvekili Kamer Genç'in üniversitelerde türban yasağının kaldırılmasına ilişkin anayasa değişikliğine itiraz ettiği Anayasa Mahkemesi'nin görevlendirdiği Heyet, seçimlerden önce Gül'ün cumhurbaşkanlığını engelleyen '367 kararı'na imza attı.

Ev bulmak; ya da vazgeçip parkta uyumak

2008-03-07T14:05:00.004+02:00

Kaç gün oldu yeni ev peşindeyiz ev arkadaşımla beraber.. Ama anladık ki bu zamanda bi evi 2 kişi tutmaya kalkmakla yüzyıllar önce Osmanlı Ordusu'nda "Deliler" adlı gruba mensup olmak yakın şeyler. Üçüncü kişi, adam gibin biri olsun tutalım hemen güzel bi ev dedik; onu da bulmak sorun tabi şu an için. Çünkü Nisan ayındayız herkes düzenini kurmuş ya da kuramayıp bi yerlere kapak atmış azizim. Hemen İstanbul'a kafa tutan ev fiyatlarını vereyim; Doğalgazlı evler: 600-800 YTL, Kaloriferli evler: 500-550 YTL, Sobalı evler: (tabi burda soba moba yok; yakıt size ait isterseniz ateş yakın evin içinde demek :F) 250-400 YTL. Evet biz böyle bir ortamda sanırım 300-350 arası bir eve geçmek niyetindeyiz; ya da onu da yapmazsak artık Sakarya'da tutacağını düşündüğüm bir olaya girişebiliriz: camiye gidip "Burası Allah'ın evi; uyumaya geldik" deyip beleşe bu işi kapatıcaz :D Ama o kadar da vahim durumda da değiliz yaa abarttım (mı acaba?) :F Allah kimi ne yaparsa yapsın ama 'kötü evsahibi'nin eline düşürmesin diyorum başka da bişey demiyorum. Yalnız burda (ya da başka bir ilde) öğrenci olan herkesin kafasında bi ampül var: "okulu bitirip param olsa ya ev alır kiraya veririm ya da kız yurdunu dayarım millete, ohh" anlayışı. :W Aman kafalardaki ampül, fikirsizlerinki olmasın diyor ve bu postu burada bitiriyoruz. :Ü

en çok hangisinden utanıyorsun?

2008-02-28T16:50:00.013+02:00

Bir anketin daha sonuna geldik.. Ve tahmin ettiğim ve hissettiğim gibi 22 Temmuz 2007 açık ara 1. oldu. Bu tarihler hakkında hepimizin söyleyeceği üç beş bişeyler çıkar eminim ama biraz eğilelim bakalım bu tarihlerde neler olmuş?

27 Mayıs 1960: 27 Mayıs İhtilali, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde gerçekleşmiş ilk askeri müdahaledir. 1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti'nin ülkeyi git gide bir baskı rejimine ve kardeş kavgasına götürdüğü gerekçesi ile Türk Silahlı Kuvvetleri içersinde bir grup subay, 27 Mayıs 1960 sabahı ülke yönetimine bütünüyle el koydu. 37 subaydan oluşan Milli Birlik Komitesi bu harekat ile anayasa ve TBMM'ni feshetti, siyasi faaliyetleri askıya aldı, Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Başbakan Adnan Menderes başta olmak üzere bir çok Demokrat Parti'liyi tutuklattı. Genelkurmay Başkanı Org. Rüştü Erdelhun da tutuklananlar arasındadır. (O bir grup subay, Genelkumay Başkanı'nı tutuklayabiliyor).

Müdahalede, Silahlı Kuvvetler adına ülke yönetimini Milli Birlik Komitesi üstlendi. Orgeneral Cemal Gürsel, Milli Birlik Komitesi'nin başına getirildi. Bu müdahalenin daha sonraki yıllarda meydana gelen askeri müdahalelerden farkı, Türk Silahlı Kuvvetleri emir komuta zinciri içinde yapılmamış olmasıdır. Dönemin Genelkurmay Başkanı'nın da tutuklanması bunun göstergesidir.

Nedenleri; CHP muhalefeti, DP'yi anayasa ihlalleriyle itham eder. Üniversite çevreleri ve bazı aydınlar bu eleştirilere destek verirler. İhtilalden bir ay önce İstanbul Üniversitesi'nde DP karşıtı eylemler zorlukla bastırılır. Bu eylemlere müdahaleler esnasında ordunun isteksiz tavrı ordunun da DP'den hoşnutsuz olduğu iddialarını doğrular.

DP hükümetinin sansür politikaları basınla olan ilişkilerini de büyük oranda zedelemiştir.

Bazı iddialara göre ihtilalin arkasında başta Amerika olmak üzere Batılı devletler vardır. Menderes, iktidarının son yıllarında artık Marshall Yardımı kapsamında Amerika'dan daha fazla kredi alamadığını görmüş ve Seydişehir Aluminyum ve İskenderun Demir-Çelik ve diğer sanayi projelerini kredilendirmek için Sovyetler Birliği ile yakınlaşmaya başlamıştı. Bu amaçla Rusya'ya üst düzey ziyaretler yapılıp, ülkedeki sanayinin gelişmesi için Rusya ile yatırım antlaşmaları imzalanma hazırlığı yapılmaktaydı.*

*27 Mayıs 1960 Askeri Darbesi, Türkiye'de neredeyse her 10 yılda bir gerçekleşecek darbe geleneğinin başlangıç halkası olması açısından negatif bir önem taşımaktadır.

12 Mart 1971: 12 Mart Darbesi, Türkiye Cumhuriyeti'nde başarılı olmuş ikinci; emir-komuta zinciri içerisinde yapılmış ilk askeri darbe eylemidir.

Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından emir-komuta zinciri içerisinde 12 Mart muhtırası verilmemiş olsaydı, TSK içinde kurulmuş olan ve başında Em. Korg. Cemal Madanoğlu'nun bulunduğu gizli askeri cunta fiilen 9 Mart 1971 "Milli Demokratik Devrim"ini yapacaktı. Cunta içine sızmış ve önemli görevler üstlenmiş olan Mahir Kaynak vasıtası ile darbe önceden haber alınmış ve darbeye adı karışan ve Orgeneral rütbesiniden daha kıdemsiz olanlar re'sen emekliye sevkedilmişlerdir.

Nitekim 9 Mart 1971 tarihinde planlanan darbe, içlerinde Mahir Kaynak ve Mehmet Eymür'ün de bulunduğu Milli İstihbarat Teşkilatı mensuplarının durumu Genel Kurmay Başkanı Memduh Tağmaç ve 1. Ordu Komutanı Faik Türün'e haber vermesiyle akamete uğratıldı. 12 Mart Muhtırası'nı veren Memduh Tağmaç, Orgeneral rütbesindekiler hariç bu 9 Mart 1971 Milli Demokratik Devrimine adı karışan başta Tümgeneral Celil Gürkan olmak üzere tüm subayları re'sen emekliye sevketti. *

*Özetle 12 Mart 1971 Darbesi, sağcı bir darbeydi; ondan sadece 3 gün önce yani 9 Mart 1971'de planlanan solcu darbe gerçekleşseydi ne olurdu diye düşünmüşümdür hep. Darbelerin kötülüğünün farkında olan şahsımca; 9 Mart Darbesi gerçekleşseydi tarihin ve TR'nin geleceğini 12 Mart'tan daha olumlu etkileyecekti.

12 Eylül 1980: Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kenan Evren ve Kuvvet Komutanları tarafından oluşturulan askeri cunta Milli Güvenlik Konseyi adı altında 1983 Genel Seçimi'ne kadar Türkiye'ye ilişkin tüm kritik kararları aldı.

Darbe ardından geçen 3 yıl içerisinde önemli kanunların tamamına yakını değiştirildi ve cuntanın belirlediği Danışma Meclisi tarafından hazırlanan Anayasa, 1982 yılındaki halk oylamasında, yüzde 92'lik "Evet" oyu ile büyük farkla kabul edildi. Halk oylamasında 'Hayır' oyu kullananları sandık başında baskı altında tutmak için rengi dışardan görünen oy pusulaları kullandırıldığı iddia edildi ama bu, Anayasa'nın çok büyük çoğunlukla kabul edilmesini açıklayan tek neden değildi. Anayasa'nın kabulünün bir başka önemli etkeni olarak, ihtilal öncesi iç savaş ortamı nedeni ile vatandaşların kendi hayatlarından endişe etmesi de ifade edilir.

Aynı halk oylamasında, Kenan Evren Cumhurbaşkanı seçildi. Kabul edilen Anayasa'da, cunta üyelerinin ömür boyu yargılanmasını engelleyen geçici 15. madde, seçimlerle iktidara gelen hiçbir hükümet tarafından kaldırılmadı ve 12 Eylül liderlerinin dokunulmazlığı sürdü.

Göze Çarpanlar:

*Paul Henze (12 dil bilen CIA ajanı ve ABD Ortadoğu istasyon şefi), 2003 yılında bir Türk gazetesine verdiği demeçte "Our boys have done it" (bizim çocuklar işi becerdi) sözlerinin Mehmet Ali Birand'ın uydurması olduğunu belirtmiş, ancak kısa bir süre sonra Birand 1997'de Henze ile yaptığı görüşmenin sesli ve görüntülü kayıtlarını yayınlayarak Henze'i yalanlamıştır...

*12 Eylül sonrası yargılanan Erdal Eren, yaşı mahkeme kararıyla büyütülmüş ve idamı mümkün kılınmıştır. Darbeyi gerçekleştirenlerin başı (bana göre Elebaşı) Kenan Evren, Erdal için "Asmayalım da besleyelim mi?" diyerek TR Cumhuriyeti tarihindeki en kara lekeye, darbeye ve bu hazin olaya imzasını çekinmeden atmıştır.

*Darbe sonrasında birçok kitap yakılmıştır. Onlardan olmayan fikirleri yok etmeye çalışmış, kitap okuyan sokak köşelerinde memleket meseleleri konuşan gençler gitmiş; arabesk müzik şahlanmış ve halkın kanına işlemiş ve nihayet günümüzün gelişememesine neden olmuş ve sabah programları, abudik gubidik tv program ve dizileri peyda olmuş, halk siyasetten ve "düşünmekten" soğutulmuştur.

Burada gördüğümüz ve utandığımız 3 ayrı darbe ve getirdikleri varken onlardan daha çok utandığımız 22 Temmuz 2007'de ne olmuştu?

22 Temmuz 2007: 2007 Türkiye Cumhuriyeti Milletvekili Genel Seçimleri, 22 Temmuz 2007 tarihinde T.B.M.M. 23 dönem üyelerini belirlemek için Türkiye'de yapılan seçimdir.

Görev süresi dolan Türkiye'nin 10. cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in yerine 11. cumhurbaşkanının seçilememesi üzerine Anayasa'nın 101. maddesi gereğince seçimlerin 22 Temmuz 2007 günü yapılması karara bağlandı. Eski seçimlerde olduğu gibi Milletvekili Seçimi Kanunu'nun 33. maddesi gereğince %10 baraj uygulandı. 22 Temmuz seçimlerine 14 siyasi parti ve 699 bağımsız aday katıldı.

22 Temmuz'un önemi:

*22 Temmuz'da halkın siyasi iradesinin noksan olduğu kanıtlanmıştır. Demokratik toplumlarda halk, kendisine yapılanı unutmaz ve hakkını sandıkta arar ve bunu kendine yapanları cezalandırırdı; bu seçimle Demokrasi'ye olan inanç zedelenmiştir.

*Açım diyen çiftçisine "Hadi ananı da al git buradan" diyen bir başbakanı tekrar başa getirmiştir. (Atatürk ise, 'Köylü/Çiftçi, halkın efendisidir' demişti.)

*Bir gün arayla gerekli düzenlemeleri yaparak oğlunun yumurta fabrikasını zarardan kurtarmış, kar elde etmesini sağlamış ve "Bizim çocuklar ne yiyip içecek?" diye bunu ortaya çıkaranları suçlamıştır.

*Şimdi (Anayasa değişikliğini onaylama konusunda) kendini kral ilan eden bir cumhurbaşkanın başa gelmesine vesile olmuştur 22 Temmuz: "Kraldan çok kralcı olmayın" denmiştir.

*Türkiye, 5 yıl daha, geçmişten ders almayan seçmeni sayesinde(!) bu hükümetten darbe yiyecektir. Durmak yok, yola devam diyenlerin yolun hemen başında Türban gibi bir kilitle toplumu, üniversiteleri, kamu alanlarını hedef aldıkları görülmüştür. Çankaya Köşkü, Başbakanlık, YÖK makamlarını ele geçirerek Devlet ve Kral(!) olanların ilerideki senaryoları merakla beklenmekte ama yine de halkta ümitsizlik hakim olmaktadır.

Utandığınız şey doğrudur bu blogun seçmenleri! Keşke bu yurdun seçmenleri de sizin kadar "yapılanları unutmayan" insanlar olsalardı... Ben hep "İyi ki.." diye başlayan cümlelerden yanayım ama bizi "Keşke.." lere muhtaç bıraktılar!

Soğuk Oda

2008-02-26T10:05:00.005+02:00

Burası, Samatya Devlet Hastanesi'nin 605 No.lu odası. Yatak No: 43. Oda numarasından da anlaşılacağı gibi 6. kattayız. Cam kenarında, deniz manzaralı bir hasta yatağı. Hasta, büyükbabam olur kendileri. Kalp yetmezliği teşhisi ile buraya getirildi. Yanında refakatçiyim. Pencere aralık, deniz kokusu geliyor çok hafif. Şimdi uykuya daldı. Az önce konuşuyorduk büyükbabamla, ona "Hadi gine iyisin büyükbaba, en kral manzarayı kapmışsın" dedim; o da "Manzara on numara da deniz kokusu olmadan eksik biraz" dedi. Üşümemesi için pencere aralığı ona doğru değildi; yoksa şiddetini giderek artıran rüzgarla, artık buram buram deniz kokuyordu pencere önü. Sağolası pek yediğine, içtiğine dikkat etmez; yasak olan tüm lezzetli yiyecekler onun masasında çoktan kendine yer bulurlar(dı). Şimdi malesef bunun ceremesini çekiyor.

Başlığı "Soğuk Oda" olarak attım. Çünkü burada 6 hasta var aynı oda içinde; ama hiçbir hasta diğeriyle konuşmuyor, somurtmamakla beraber. Tek kelime etmiyorlar, sanırım buraya geleli pek zaman olmamış. Kendi refakatçileriyle bile çok çok kısık sesle konuşuyorlar. Oda soğuk; ama pencereden esen deniz esintisinden değil, buradaki hastaların sessizliğinden. Oda 6 yataklı ve diğer hastalar da teker teker uyumaya başladılar; saat onlar için geç artık. Odadaki ışığı söndürmek isteyebilirler. Bu yüzden yazıma son veriyorum. Hastaneye gelip hastaları görmeden de sağlığının değerini bilenlerden olmak dileğiyle.*

*Bu yazı, yayınlandığı zamandan saatler önce, saat 23:25'te yazılmıştır.

Kapak

2008-02-18T18:45:00.007+02:00

Bugün (18.02.2008) itibariyle Kosova özerk bölgesi, Kosova Cumhuriyeti olarak bağımsızlığını ilan etti ve mücadelesinde zafere ulaştı. A.B.D., Kosova'yı ilk tanıyan ülke olarak not edildi. Onu Fransa izledi ve AB’nin Kosova konusunda hemfikir olduğu ancak yine de her üye devletin kendi kararını açıklamada hür olduğu belirtildi. Bilindiği gibi A.B.D., AB ve NATO, Kosova'nın bağımsızlığını destekleyen tarafken; Rusya, Sırbistan, İspanya gibi ülkeler bu bağımsızlığa karşı çıkmışlardı. Bu bağımsızlığın, yıllarca masum insanları katleden Sırbistan'a kapak olması dileğimi bir kez daha burdan dile getirmekten mutluluk duyuyorum. Bu bağımsızlığın K.K.T.C. için emsal teşkil edeceğinden korkan devletler korkularında haklılar; hak K.K.T.C. konusunda da yerini bulacaktır. Büyük Yugoslavya düşüncesinin yerle yeksan olduğu gerçeğiyle yüzleşmek istemeyen güçlerin de Karadağ'ın ardından Kosova'nın da bağımsızlığını ilan etmesiyle bu acı gerçeği çok ağır bir şekilde hazmedemediği görülmektedir. Kısacası, geçmiş olsun, Kapak olsun. :F

Ömür Törpüsü

2008-02-15T20:39:00.005+02:00

Evet evet bahsettiğim şey okulum; yani Sakarya Üniversitesi. Aslında bu dediğim şey, yani ömür törpüsü oluşu doğru. Burada minibüsçüsünden, kantin işletmecisine sizin paranızla geçindiğini kimi zaman unutup bozuk kahve makinası gibi sadece evet ya da hayır şeklinde yanıtlar verebilir taleplerinize. Hele ki ev sahipleri! En acımasız insan görünümlü örümcek beyinli onlardır. Ev arayan arkadaşlarımlaydım birgün; bir ev bulduk. Ev sahibiyle konuşmaya başladılar. Adam kira için "300 ytl" dedi (bu fiyat iyiydi o ev için), sonra adam hemen akabinde "Aile için mi soruyorsunuz, öğrenci için mi?" dedi; arkadaş "Öğrenci için amca, biz oturucaz" dedi; ve ev sahibi içindeki canavarı kustu: "Haa o zaman 600" dedi! Hepimiz birbirimize baktık, ulan şaşkınlıktan n'aapcaamızı şaşırdık gülelim mi ağlayalım mı! Ama adamın düşüncesi şu, diğer pisliklerin de düşündüğü gibi, "Ulan bunlar öğrenci.." diyor ve ekliyor "..bunlar en az 2-3 kişi falan takılırlar bu evde; kirayı da paylaşırlar bunlara koymaz" deyip kirayı iki katına patlatıyor bi tarafına öğrencinin. Bir de derler Sakarya müslüman şehri, oğlunu kızını buraya yolla "Tanrı misafiriyim" dese yemek verirler o derece, derler. Ve ben de onlara bi hareket çekerim burdan.

Okula dönersek.. Burada öyle bir "döner sermaye" var ki; Hayat Bilgisi dizisindeki Amil Bey halt etmiş. Her dönem (yıl demiyorum) yeni bir binanın temeli atılır burda. Hani YouTube'ta sıralı video izliyorsanız ayrı ayrı pencerelerde açarsınız ve yüklenmesini beklersiniz; sonra sıra sıra izlersiniz; burda da her dönem bir binanın temeli atılıyor, beraber kardeş kardeş yükseliyor binalar ve bu demek? Yeni bölümler, yeni öğrenciler, eski öğrencileri soyup yeni sermayeyi meqana getirmek. Evet; yeni açılan bölümler, okuma hakkını kullanacak daha çok öğrenci anlamında düşünürseniz çok iyi gelişme bu; ama yönetenlerin 1.cil düşüncesinin bu olduğuna inanmak çocukları leyleklerin getirdiğine inanmak gibi birşey olur sanırım.

Eğitim.. Malumunuz eğitimin kalitesi sorunu üniversitelerde tartışmalı bir konudur. Burada da öyle.. Öğrencinin hakkını arayan da var; 'yaz okuluna kalsınlar, ne kadar öğrenci o kadar para, arabayı yenileriz olum' deyip gözleri YTL olan da var. Ama içlerinde biri var ki; rektör olması için her boqu yemeye hazır kıta 1.000 öğrenci bulabilirsiniz: adı Emin Gürses. Televizyonlara telefon bağlantısı ya da direkt konuşmacı / tartışmacı uluslararası ilişkiler uzmanı olarak katıldığını pek insan bilir. Onun için söylenecek çok çok iyi şey var; ama tanımak için ismine tıklayabilirsiniz. Onu ve onun gibi "gerçek öğretim üyelerini" özleyeceğim gerçekten ve okul bitse de bağımı koparmak istemediğim nadir büyüklerimizdendir kendileri.

Vel'hasılı azizim; şu sıralar okulu bitirmeye çalışan; buradaki kirli insan modelleri ve maddi külfetten kutulmaya çalışan ben, bitirdiğim günleri düşünüp kendimi o moda koyduğumda şimdiden bu sakin şehri ve okulumu, arkadaşlarımı.. Hepiniz yaşadınız ya da yaşayacaksınız ve birgün ne hissettiğimi gerçek anlamda anlayacaksınız diye düşünüyorum; kendimi 80 yaşında bir bilge yerine koymadan (haaşa :F). Üniversite hayatı keşke hep olsa; ama saydığım kötü yönleri hariç.. ama onlar da olmasa iyi yönlerin tadına bu kadar varamayız diye düşünüyorum.

soldansay hangi konuda daha iyi yazıyor?

2008-02-05T14:18:00.001+02:00

Tam 1 ay süren anket dün gece sonuçlandı. Ve beni şaşırtan bir tablo çıktı ortaya açıkçası. Açık konuşayım ben, siyaset-politika'nın açık ara 1. olacağını düşünüyordum; beklenti değildi elbette nötrdüm ama düşüncem bu yöndeydi. Ama nerdeyse eğlence-sinema ipi göğüsleyen taraf olacakmış:) Ben bunu şöyle algılıyorum -yanlışım varsa düzeltin azizim- siyaset politika 1. oldu ama eğlence-sinema-vs. ağırlıklı bir blog olmamasına karşın bunun yüksek oran alması ve birinciliğe oynaması bu konunun birinci değil ama "daha üzerine eğilinmesi gereken/istenen" olduğunu düşündürdü bana. Çünkü çoğu konuda (eğitim, politika, vs.) ucu siyasete dayanan çıkarımlar vardı burada. Eğlence-sinema'ya gelince.. Sinemaya ilişkin pek bişey yazdığımı sanmıyorum ama yayınlanan video-kliplerin bunu düşündürmesi olası. Toplam 46 oy vardı ankette ve yarısına yakınını elinde tutan siyaset-politika birinci oldu. Son olarak müzik'in küçük bir yüzdeyle 3. olması, beni bu konuda daha çok şey yazmaya teşvik edecektir. Sanırım artık müzik hakkında konuşmanın zamanı geldi.

canım dişimde

2008-01-31T18:38:00.001+02:00

Ne yapın edin dişinize iyi bakın olm.. En büyük acı böbrek taşı ağrısı/sancısı derler; çok şükür onu tatmadık ama diş ağrısı en büyük sızım oldu şu ruhuma ev sahipliği yapan vücudumda.. Biri daha çekilcekmiş iltihabı bittikten sonra, umarım son cenaze olur bu. Genç yaşımda epey kan kaybettim.

bu halde olsaydı mehter

2008-01-24T17:01:00.002+02:00

Mehter Marşı, dünyanın en eski askeri bandosudur. Türkler milattan önce orduda takım halinde müzik aletleri çaldırırlardı. İlk yazılı Türk belgesi Göktürk kitabelerinde mehterin atası olan tuğ takımlarından bahseder.
11. Yüzyılda Kaşgarlı Mahmud'un yazdığı Divan-ı Lügat-it Türk, Hakan'ın huzurunda nevbet vurulduğunu anlatır.

Türklerin bunu bir devlet geleneği olarak 12 asırdır sürdürdüğünü ve Isık gölü kenarında kurulan ilk Türk devletinden, tarihte 16 Türk devleti olarak geçen bütün Türk devletlerine egemenlik sembolü olarak verildiğini, bugüne kadar yaşatılan bir gelenek olduğunu gösterir.
Mehter, Türklerin diğer dünya milletlerinden anlam, önem ve müzik yönünden tamamen ayrı özelliklere sahip bir müzik topluluğudur.

Mehteri hürmeten ayakta dinleyen Osman Gazi, imparatorluğun ve mehter geleneğinin gelişmesinin temellerini atmıştır. Ayakta dinleme adeti Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'u fethine kadar devam etmiş, İstanbul'un fethinfden sonra Osmanlı imparatorluğunun yeniden yapılanması ile konumunu değiştirmiştir.

Mehter müziğinin en önemli yeri savaş alanlarıdır. Kale kuşatmalarında , meydan muharebelerinde , deniz savaşlarında mehterlerin önemi çok büyüktür. Mohaç Meydan Muharebesi'nde mehterin 500 kös ile yer aldığı , Çaldıran seferinde 300 kösün bulunduğu bilinmektedir. İstanbul'un fethinde 270 zurna, 150 boru, 300 davulun olduğu ve sayısız kösün dövüldüğü anlatılmaktadır (Kös: Savaşlarda, alaylarda at, deve veya araba üzerinde taşınan ve işaret vermek için kullanılan büyük davul). Türklere moral gücü şevk ve enerji veren bu müzik düşmanı bezdirir ve moralini bozardı. Barış zamanı hükümdarın sesi olarak belli zamanlarda nevbet vurur halkın moralini yükseltirdi.

Ve ben diyorum ki; eğer Mehter Marşı Pentagram'ın cover'ladığı bu şekliyle çalınsaydı o zamanlar ve geri vokal'deki o ses, o yüzlerce insandan oluşan Mehteran tarafından söylenilseydi, Osmanlı 3 kıtayı değil, 7 kıtayı birden fethederdi! :D

geliyor..

2008-01-18T17:52:00.001+02:00

Üniversiteyi bitirmeye yüztutmuş biri olarak sadece ülkemin geleceği ve yeni öğrenciler için üzülüyorum. Peki neden? Olayı çok yönlü ele almak gerekir; birincisi türban'a karşı çıkanlar neden karşı çıkıyor buna bakmak gerekir; destekleyenlerin ne istedikleri zaten malumumuz.. Karşı çıkanların genel argümanı şu: Türban'ın ya da herhangi başka bir siyasi ya da ideolojik olgunun üniversitelerden uzak tutulması gerektiği, bunun aksi olduğunda, türban üniversiteye girdiğinde laikliğin elden gideceği yönünde.. Ama bunu savunanlar da ikiye bölünmüş durumda; kimi 'Bırakın girsinler, yasakladıkça siyasi simgeye dönüyor asıl' diyor; kimi 'Asla girmemeli, siyasi ve ideolojik simgelerin bilimsel çalışmalar yapılan üniversitelerde yeri yoktur' diyor.. Bugüne dönersek.. Bir formül bulunmuştu: türbanın üzerine peruk takmak şartıyla okula girebiliyorlardı. Ancak onda da bir garip durum vardı, bir garip duruyordu; garipliği de geçtim bazıları peruğu biraz daha geri çekip türbanını 'resmen' gösterir olmuştu ve benim aklıma hep bir soru gelirdi: "Onlar mı çok akıllı, yoksa bizi mi kör ya da salak sanıyorlar? Kimi aptal yerine koyuyorlar, bizi mi kendilerini mi?".

Ben kimse türban, başörtüsü, vs takmasın demiyorum yanlış anlaşılmasın. Benim de çoğu insanın olduğu gibi başörtüsü takan büyüklerim olmuştur. İşte mesele de burda zaten, başa takılan dini amaçlı başörtüsü mü, siyasi amaçlı türban mı? Eskiden solcular İstanbul Üniversitesi'nde Beyazıt Meydanı'nda gösteri yaptılar mı, kendi ideolojilerini haykırdılar mı polisin ağır müdahaleleriyle karşılaşırlardı.. Geçen tv'de izledim, aynı yerde türbanlılar pankart ve dövizlerle çıkmışlar meydana slogan atıyorlar.. Ve çevrelerinde onlarca polis.. Neden? Onlara müdahale etmek için mi, onlara yapılabilecek olası bir müdahaleyi önlemek için mi? Onlara müdahale etmediler. Öyle ya, Türban yüzünden ülkesini AİHM'e dava eden bir First Lady'miz var, hükümetimiz zaten din yanlısı bilmeyen yok, bunların varlığı ile ileride daha yükselecek seslerine şimdiden alışmalıyız(!) değil mi?! Görürsem söylerim. Esaslı bir icraatını görmediğim muhalefetim de kendince karşı çıkıyor olanlara, ama yetmiyor. Zaten onlar da olmasa hepten yanmışız.. Ama yine de 22 Temmuz'da bu hükümeti bir daha başa getiren bu insanlardı değil mi? Ya da koli koli evine kömür, yiyecek götüren eli mahkum canım insanım! Aziz (Nesin) Abi geliyor aklıma.. Ahh be abim az demişsin sen.. Seni de yakamadılar Madımak'ta; zaten ne kadar işe yarar adam varsa asıp yakmadılar mı? Sen rahat uyu, elbet rejime de ülkesine de sahip çıkacak evlatları vardır bu memleketimin.. Saygı duyarız; ama bir kişi veya gruba alet olmadıysa. Vel'hasılı; geliyor.. Evinden, dini amacından saptı; siyasetiyle geliyor.
Çok mu dokundu? Pardon.

Nathalie Cardone - Che Guevara

2008-01-13T19:03:00.001+02:00

İçimden geldi birden.. Hey gidi günler be Dünya, neydin n'ooldun!

iyi ki doğdun! :)

2008-01-12T16:58:00.003+02:00

Bugün minik(!) kardeşimin[Burak] 17. doğum günü; heepiii börrrtt deeeeeeeey tuuuuuuu yuuuuuuuu! tarzı bi' kutlama değilse de canım kardeşimin varoluşunun kutlandığı (yeni gelen yaşın değil bence) bu güzel günde blogcuğumda ona yer vermek istedim:)) Bazen beni sinir etse de (abi olan anlar) iyi ki var ama yaw; hakkaten her eve lazım türünde bi' insandır kendileri; umarım karnesinde zayıf not getirmez de istediği pc'ye kavuşur, yoksa avucunu yalayacak gibi.. :D Özetle, iyi ki varsın la! :))

finaller bitti; gelsin 1 ay tatil :))

2008-01-04T14:15:00.002+02:00

Öncelikle yazıma şu yılbaşı felaketiyle başlamak istiyorum. Hayır hayır, çok iyiydi yılbaşı; arkadaşlarımla süper bi gece geçirdik; ayrıca menü de harika ötesi bi'şeydi üstadım! :D Felaket ise; benim tüm blog alemine yılbaşı hediyesi olarak vereceğim klip'ti.. Amaaaa öyle bildiğiniz kliplerden değil; harbi gülmekten yaran bir yawrucaqtı kahramanımız; ama sanırım o klibin yayınlanmasında sorun yaşanıyor; geri sayıma 2 dk. kala bile onla uğraştım ama başaramadım sayın blog alemi:/ neyse canımız sağolsun diyor ve size o klibi takdim ediyorum.. [sonuna kadar izlenmesi tercih edilir, en son saniyede yüz ifadesine de ayrıca dikkat! unutamayacaksınız!] :D fıkır fıkır çifte teeeeeelllliiii! [ne dediğimi klibi izleyince anlıcaksınız!] :D

Finaller bitti; ve bu sefer delip değil gelip geçti :)) iyi sayılabilecek notlarla kazasız belasız kurtuldum ama en önemlisi 4.ye aldığım bela bir ders vardı: Siyasal Düşünceler Tarihi. Ondan geçtim nihayet! :P Buralardan birazcıq(!) ayrı kaldığımı biliyorum; ve bunun icabına bakıcam (bu gönderme sana triancula! :P) Hepinize sınavlarınızda başarılar; ünv.de olsa, öss de olsa hepsi kol gibi olabiliyor, iyi dileğe ihtiyaç hep vardır! :D

okulu bitirmek ya da deveye kuğu balesi öğretmek

2007-12-26T17:19:00.001+02:00

Uvv gerçekten ne kadar olmuş yazmayalı yaw.. :)) Özlemişim walla; ama şu var: zamanı yettiremiyorum bazen, şuna buna koşturayım ya da evde oturayım derken nedense buraya uğrayamadım bi' türlü.. Neyse kamuoyuna özür kısmından sonra başlığımızın ve konumuzun ne olduğunu öğrenelim..

Bildiğiniz gibi soldansay, 2003 yılında başladı Sakarya'daki öğrenimine.. Okulun ilk yılında hazırlık sınıfını okumak üzere Rosem Yabancı Diller Bölümü'ne (binasında) kayıt yaptırdı ve orada süper 1 yıl geçirdi.. Tabi o zamanlar o 1 yılın daha sonra kendisine geçireceğinden haberi yoktu. (bkz: müstehcen kelimeler) Süperdi; çünkü sabah 08:30 - 11:30 arası bir saat teorik, bir saat pc'de uygulamalı olarak pratik yapıyorduk ve günün geri kalan tüm saatleri bizimdi; ps2, bilardo, tavla, vs... :F Hazırlık böyle geçti; sonra İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'ndeki yerimizi aldık.. Yalnız sorunsuz geçen 1. sınıfın ardından, 2. sınıfta 3'e geçme problemi belimizi büktü çoğu insan gibi.. Bir dönemle kurtarırım dediim olay 2. dönemi de yedi ve okul 1 yıl uzamış oldu.. Yani okul seneye bitecek ama bazı hocaların varlığı ile bu çok zor görünüyor.. Efendim?! Evet evet, "zor diye bir şey yoktur; imkansız sadece zaman alır" di mi? görebiliyorum.. :D

Sakarya Üniversitesi'nin öğretim elemanları gerçekten kaliteli şimdi yalan yok; yalnız içlerinden bazılarının(!) "yazın arabayı yenilicem baba" tarzı fikirlere kapılması sonucu çok sayıda öğrenci ya dehşet zor sorularla gümlüo sınavlarda ya da başka bir formül bulunuyor.. Bir keresinde bir hocanın sınıfta, dişlerini sıkarak bize "görüceksiniz; satır aralarından sorucam size" dediğini hatırlıyorum! (hocanın dersinden bu sefer geçmeyi umuyorum; 3.ye alanlardanım). Yani bu zamanda okulu bitirmek zor üstadım; tek derse kalıcam korkusu, bitirme tezi, vs derken sancı dolu bir hal alıyorsunuz, benim o sancıları çekmeme de az kaldı şükür.. Allah'tan birkaç hak yemez ve yedirtmez hocamız var da öğrencilere biraz olsun destek olabiliyor; yoksa okulu bitirmek, deveye kuğu balesi öğretmekten zor üstad.

9 Ekim 2007 ve Türkiye

2007-10-09T19:07:00.001+02:00

Bugün blogun konusu tavla ve satrancın tarihsel geçmişi ve Türkiye'deki etki alanları olacaktı. Ama malesef bilindiği üzere Türkiye'de gündem her gün ve gün içerisinde hızla değişiyor, buna kayısız kalamaz ve altını çize çize değinmek gerekirdi.. O yüzden bugünün tarihsel önemine bir bakalım..
Dün Şırnak'ın Gabar Dağı'nda 13 askerini kaybeden büyük Türk Ordusu ve Türkiye halkı, teröre her zamankinden daha farklı ve sesi daha gür tepki verdi. Bu Türkiye Halkı tabiri benim çok hoşuma gidiyor; her kesimi kucakladığı için sanırım; ama tabi Türk Milleti tabirinin de ayrı bir yeri vardır onu da belirteyim.. Dün Türkçe ve Kürtçe ağıtlar birlikte yakıldı; aynı acı yaşandı, Türkiye'de sen şusun - ben buyum diyerek insanların ayrılmaya çalışıldığı bir dönemde halkın aslında aynı coğrafyada yaşayan tek ulus olduğu gerçeği, düşünsel ve etnik farklılığın önüne geçti. Teröre karşı halkın tepkisi hep vardı da, devletin organları arasındaki iletişimsizlik(!) ilk defa bugün giderildi; öyle ki Terörle Mücadele Yüksek Kurulu acil toplandı ve kritik bir karar alındı. Devletin sivil ve askeri kanadı biraraya gelerek Kuzey Irak'a bir sınır ötesi operasyon için gerekli siyasi, ekonomik, vs. gibi yetkilerin orduya verildiği kararı çıktı. Elbette bunun için bir Tezkere (siyasi anlamda tezkere: devletin sınır dışında gerçekleştireceği bir durum, operasyon ya da -bir nevi- politika için Meclis'in izninin belirtildiği yazılı belge) hazırlanacak, devlet adına savaş ve barış konularında karar verici merci olan TBMM'de bu tezkere oylanacak; kabul gördüğü takdirde Kabine operasyon için orduyu görevlendirecek. Bu trafiğin sonuçlanması minimum 4-5 gün sürer; yani arada bayram da olacağı için hem bu trafik için; hem de dış faktörler için birşeyleri(!) düşünmek için zaman olacak demektir.

Bir keresinde Hürriyet'te okumuştum; Mesud Barzani'nin Türk Ordusu'nu uydudan dinlediği iddia ediliyordu.. Bunu duyduğumda teknolojinin her şartta herkes için yararlı olmayacağı fikrini onaylamış ve gerçekten irkilmiştim. Çünkü eğer bunu yapabiliyorsa ve iddia edildiği gibi söz konusu terör örgütüne yardım ve yataklık yapıyorsa -aksini kesinlikle düşünmüyorum; yaptıkları beyanlar ortada- ordunun planlarını bilir ve örgüte haber verirse Kuzey Irak'tan oranın artık neyi meşhursa alır döneriz! Bu konu çok önemli ama dinleme iddiasına pek inanmıyorum ben; binaların, vs. bile dinlenmesin diye özel önlemler alındığı bir dönemde yaşıyoruz ve bahsettiğimiz sağlam temelleri olan büyük bir devlet: Türkiye. Bu adamlar (Mesud Barzani ve Celal Talabani) daha düne kadar Saddam Hüseyin'den tırsan, Türkiye'nin verdiği kırmızı pasaportla dolaşan, Turgut Özal'a "Siz bizim babamızsınız" diyen dönemin bilmem neleri değil miydiler?! Şimdi ABD ve -dolayısıyla- bölgede İsrail'i kendine güvence gören bunlar; çoğu kez Türkiye'yi tehdit eden, "Siz Kuzey Irak'a girerseniz biz de Diyarbakır'a gireriz" gibi ütopik cümleler kuranlar oldular. Ütopik diyorum çünkü, her ne kadar artık dünyada savaşlar salt cehpe savaşı halinde olmasa da, askeri teknoloji ve silahlar gelişmişse de Türkiye'nin yapısında bulunan genetik bir şey var.. Her şeyden önce gerçekten çok güçlü ve askeri bakımdan yetenekli bir orduya sahip; bu tüm dünyanın takdir ettiği, barış güçlerinde bizi kullandığı bir realite. Bu kullananların sözde soykırımı tanımakta, bizim sorunlarımızda ve terörde bizim gösterdiğimiz iyi niyeti göstermedikleri aşikardır ki; devlet olarak bu konuda bizi yetersiz görüyorum. Şu trafik bi işlesin, bakalım dünyada ve bölgede (Ortadoğu) ne etki yaratacak; gerçi Irak Ankara Büyükelçisi'nin açıklamaları bu adımın bile üzerlerinde nasıl bir korku ve panik yarattığının açık örneğidir. Sakın bunu uçuk bir fikir ya da yorum olarak algılamayın; daha düne kadar teröre yönelik Türkiye'de imzaladıkları işbirliği mutabakatını feshettiklerini ve bu kararlarından vazgeçtiğini açıklayan Irak Yönetimi, bu söz konusu açıklamalarında " Bizim hükümetimiz terör anlaşması konusunda samimi ve çok isteklidir” demek durumunda kalmıştır. Tam 9 yıl önce 9 Ekim 1998'de Süleyman Demirel başkanlığında toplanan Terörle Mücadele Yüksek Kurulu'ndan Suriye'nin vermediği Apo lakaplı eşkıyanın teslimi konusunda oldukça sert bir tavır çıkmış ve ABD'nin de Türkiye'ye açık destek vermesiyle (ortak askeri tatbikat bile yapmışlardı - tabi burda yine çıkarcı ABD görülüyor, Suriye ile düşmandılar), Suriye Apo'yu sınır dışı etmişti.

Yine buna benzer bir tablo var bugün; ama şartlar değişik bu sefer.. Irak'a demokrasi(!) getirmek için giren ABD orada; Kuzey Irak'a girildiğinde peşmerge ile birlikte belki de ABD askeri de karşımıza çıkacaktır.. Onu zaman gösterir ama bu işler o kadar da kolay değil.. Devletler uluslararası alandaki ilişkilerini satranc tahtasındaki taşlar gibi hamle hamle hesaplamak durumundadır.. İşte bu yüzden önümüzdeki şu 1 hafta Türkiye ve Ortadoğu açısından son derece önemlidir. Durumun ciddiyetinin farkında olmalı, fevri davranmamalı ve uluslararası arenada müttefik kazanarak ve bu işi legal temele dayandırarak halletmelidir. Bu konuda yalnız olursak ileriyi pek iyi görmüyorum; Karaoğlan(Bülent Ecevit)'ın cesur adımlarıyla Kıbrıs'a girdiği şartlardan çok farklı bir konjektürel durum söz konusu.. O topraklara bizden önce girmiş; günümüzün -bana göre- tek kutuplu dünya düzeninin, piramidin en üstündeki devlet (ABD) orada.. Terör çözülmeli; operasyonsa operasyon, ya da başka şey ne ise muhakkak çözülmeli bu iş.. Ama yine de büyük devletlere yakışan, gücünün ve şartların ışığında gerçekçi politikalar geliştirmektir. Umarım minimum zarar ve maksimum fayda ile (terörün bitirilmesi konusunda) pozitif politikalarla, cesur ama fevri olmayan adımlarla 20 yıllık bu kanlı süreç sona erer! Çünkü gerçekten yetti artık.. [edit: Bu üzücü olay dolayısıyla yarın (ustalara saygı günü) burada klip olmayacak]
soldansay

Ustalara Saygı - No.2

2007-10-03T17:26:00.002+02:00

Ve yine çarşamba ve Ustalara Saygı kuşağında 2 numara, 20 yılı aşkın bir müzik birikimi ve geçmişi olan "kutsal" bir grup daha; Bulutsuzluk Özlemi bizlerle.. (: Şimdi birçoğunuz Sözlerimi Geri Alamam’ı biraz 'bilindik' bulabilirsiniz; ama biz değil miydik Rock dinlemeye bu parçalarla başlayan, Bulutsuzluk Özlemi, Mavi Sakal dinleyerek dalan bu rüyaya.. (: Evet evet öyle; işte bu biraz vefa duygusu, biraz da eskimeyen o şaheseri yad etme isteğiyle burada buluştuk iki eski dost gibi.. Görebileceğiniz gibi konuğumuz olan klip Bulutsuzluk Özlemi’nin 20. Yıl Konserinden alınmıştır; sanırım onlarcasının içinden bu klibi seçmemin nedeni biraz da bu yıllanmış kutsal insanların anıldığı o özel güne götürmek istemem sizleri.. Hayalimdeki bekarlığa veda partisi de böyle olacak bi’ 8-9 yıl sonra; tüm sevdiğim dostlarım, eşim olacak insan, bir sahne, sınırlı (sapıtmamak adına :P) alkol ve dostlarımla yaratacağımız eşsiz canlı müzik, hep bir ağızdan söylenen hayatı gaza getiren şarkılar ve gelecekteki hayatımızın ilk günü.. :) Bu konuya da nerden girdiysem :P Sanırım yazarken kaptırıyorum kendimi böyle, heheh.. (: Şebnem Ferah ablamıza da sonsuz teşekkürler eşliğinden dolayı, bu da Nejat Usta ve arkadaşlarının yanında ekstra bi’ güzellik oldu sanırım.. (: Hayata, “her şeye rağmen yaşamaya değer ulan seni hayat! :P” dedirten bu güzel parçayla sizleri baş başa bırakıp hepinize iyi bir gün, hafta, ay, yıl diliyorum! (:

Uçurtma

2007-10-02T14:48:00.001+02:00

Ne kadar zaman oldu uçurtma uçurmayalı, hayatın getirdiği sıkıntılarla ve güzelliklerle uğraşırken, yaşarken uzaklaştığımız; olgunluğun ve yetişkin hayatın bizden çaldığı zamanlarda vakit ayırmadığımız, insana çocukluğunu hatırlatan ama yaşı olmayan o güzel uçurtma.. Küçüklüğümüzde bize devasa gelen; ama mantıklı baktığımızda da yadsınamayacak büyüklükte bir ara bahçemiz vardı; içinde erik, ayva, incir ağaçlarının olduğu; hatta ailemin mısır, domates, dolmalık biber bile ektiği o büyük bahçe.. Çocukken arkadaşlarla yaptığımız piknikleri hatırlamaya çalışırsam bugüne lanet edebilirim :P Orta büyüklükte bir örtü sererdik toprağa; tüm arkadaşlar ayakkabılarımızdan kurtulur örtünün içerisine otururduk; sanki tüm dünya, o örtünün sınırları kadardı bizim için.. Dışarı çıkan ya karıncaların istilasına uğrayacaktı, ya da 'biz'den kopacaktı, komik ama çok tatlıydı.. :P Uçurtmalarımızı kah beraber yaptığımız olmuştur; kah evde annemiz-babamızla.. Ama şu bir gerçek ki; hayatta da olduğu gibi, uçurtmada dengeyi sağlamak çok zordu.. Hani şu uçurtmanın tam ortasından geçirilen ipin dengesi, uçurtmanın dengeli uçmasını sağlayan o ip.. O zamanlarda da denge, bizim elimizdeymiş; tıpkı şimdilerde de olduğu gibi! (: Hep özleriz çocukluğumuzu.. -kimi insanlar bunu olgunlaşamamak olduğunu söyleyip kendileri de özlese de-.. Aklıma gelenler arasında ALF, Kara Şimşek, Tusubasa, Süper Baba gibi diziler; eski Tombi, Leblebi Tozu, Sulugöz (sakız - ekşimsi olsa da gözlerimi hiç yaşartamadı - hala var) ve şimdi aklıma gelmeyen birçok tat.. Güzeldi, yaşlı insanların "nerede o eski İstanbul" demeleri gibi birşey sanırım bu da.. Ama üzülmeden, yüz gülümseten bir özlemle anmak o güzel günleri, o güzel uçurtmayı..

Sobe 187

2007-09-28T15:12:00.001+02:00

Sobelendiğimde "aman tanrım n'oluo lan, ne sobesi ben bişey yapmadım!" diye bi panik yaptıysam da bunun -amacını idrak edemememe rağmen- ne olduğunu anladım. Elinizdeki kitabın 187. sayfasını açıp sayfanın en başındaki ilk cümleyi buraya aktarıp paylaşıyorsunuz. Ama önce 187 sayfaya sahip bir kitap bulmanız gerekiyor; zira kitapların çoğu bu sayfa sayısına ulaşmadan bitirilip raflarda alıcı bulmak için beklemekte. Keza benim kitaplarım genelde tarih ve uluslararası ilişkilerle ilgili olduğu için sobeye uygun kitap bulmak için de baya bi çaba gösterdim onu da buradan belirtelim.. :P triancula bey sobelemiş bizi, görevimizi ifa edelim efendim:

"Düşündeki ses şimdi avcunda kıpır kıpırdı.."

Gizli Özne - Sadık YALSIZUÇANLAR

Triancula umutsuzdu gerçi, sobelediğinde belirtmiş; umarım bundan sonra soldansay'a güvenmek gerektiğini anlamışsınızdır efendim.. :P Herkese güzel bir gün diliyorum. (:

Ustalara Saygı - No.1

2007-09-26T19:07:00.002+02:00

Bundan böyle her çarşamba Ustalara Saygı Günü olacak. Bu hafta yıllanmış şaraptan da değerli, daha asil ve hayata tat katan bir grup, MFÖ bizlerle. ‘Tam Ortasındayım’, No Problem adlı albümlerindeki -bana göre- en anlamlı, en 'zamansız' şarkıdır. 'Zamansız' diyorum çünkü; -hani bazı zamanlarda, bazı ruh hallerinde (neşe-hüzün-vs) aranan şarkılar vardır- bu onlardan çok farklı, onların gerçek anlamda 'tam ortasında'! Öyle ki dinlediğinizde sizi gündelikler sıkıntılardan -malesef- kısa bi’ süreliğine de olsa alıp derin bir huzura kavuşturabilir. Hayata dair ne varsa işlenmiş metninde; hayatta sabırla her şeyin çözülebileceği, tasarlanan - hedef edinen her şeyin aslında bir yenisine giden yol olduğu, daima var olmuş ve var olan sevme-sevilme ihtiyacına ve en nihayetinde sonsuz bir 'öğrenme' eylemine yapılan vurgu.. Karşınızdakini öğrenmeye olan mecburiyetiniz, en kötü koşullarda bile yılmadan, vazgeçmeden kısır bir döngüyü andıran bu hayatta hep yeni ve yeniden karşımıza çıkan bu 'oyun'u öğrenmeye, o oyunla yaşamayı öğrenmeye olan zorunluluğumuza olan farkındalıklarını harika dile getirmiş ve notalara dökmüşler.. Umarım grup üyelerinden biri vefat etmeden konserlerine gitme ve onları canlı izleyebilme onurunu yaşayabilirim; aslında –geçen aydı sanırım- Kuruçeşme Arena’daki konserlerine 2 adet biletim vardı ama bir ‘sebep’ten dolayı gitmeyip arkadaşıma vermiştim biletleri.. (eroy iyi bilir bu biletlerin nerden geldiğini :P) Neyse deyip bi’ toparlayalım; Türkiye’nin en önemli ve köklü grubu olan, tüm şarkı söz ve müziklerini kendi üreten ve 1966’dan beri (Özkan Uğur 1970’te katılacak) Türk insanının gönlünde taht kurmuş bu güzel insanlar ve müziği karşısında saygıyla eğiliyoruz efendim.. Herkese güzel bir gün dilerim. (:

Nerede Kalmıştık?

2007-09-24T12:08:00.001+02:00

Evet nihayet staj bitti ve blog'a geri dönmüş bulunmaktayım. Kesintisiz soldansay'maya başlayabiliriz! :)

Staj ve sonrası

İlk gün ayaklarım geri geri gidiyordu şirkete giderken, ciddi hayatla ilk kez karşı karşıya gelmek gibi bir şeydi bu benim için. İlk günden itibaren harika ötesi bir ortamda çalışma imkanı buldum, belki de ileride yaşayacağım ofis ortamını tattım diyebilirim. O ilk günü çok iyi hatırlıyorum: 6 Ağustos 07 - Pazartesi, saat 08:55.. Şirket binasına girdim, 2. kata çıkıp 45 gün çalışacağım şirketin kapısına yavaş yavaş ilerliyordum. Sanki o an için hayat bir film karesiydi ve arka fonda o anı anlatan bir müzik olmalıydı; ama yoktu! Garip bir duygu vardı; hafif bir karın ağrısı (korku kaynaklı sanırım :P), heves ve merak dolu bir tedirginlik.. Tanışma faslından sonra bana bir masa gösterdiler; diğer ofis çalışanlarınınkinden bir tane.. Ama ilk gün beni en çok güldüren, ofisteki masa dağılımının Avrupa Yakası'ndakinin neredeyse aynı olması, hatta idari müdürün odasının -abartmıyorum- aynısı olmasıydı, hem de aralarına parmak sokulup dışarı görebildiğiniz güneşliklerle donatılmış ve köşede duruyordu, aynı Burhan Altıntop karakterinde olduğu gibi! :P Neyse bu bölümü fazla uzatmadan toparlayalım. Verimli olduğuna inandığım ve oradaki insanların da benimle aynı fikirde olduğunu düşündüğüm (100 Başarı Puanı üzerinden 100 tam puan almam bunu gösteriyor sanırım :P -bu arada ilk tam puanı alan benmişim, bunu söylediklerinde kendimi bi b.k sanmıştım :F) bir stajın ardından özlediğim okuluma ve blog'uma dönmenin sevinci içindeyim daa ne diim.. :)

Blog'a ve okula dönüş

1 yıl kayıpla da olsa bir üst sınıfa geçmenin huzurunu hissetmek harika bir duygu.. Kayıp 1 yıl ama ondan da önemli bir kayıp vardı bu yaz benim için; bahsettiğim kayıp bir acı ve mutluluğun birlikteliği ve fikirlerimde ve duygularımdaki bazı -benim açımdan- olumlu değişikliklerdi.. Fark ettim ki bu yaz, kişiliğimde bir kırılma noktasıymış.. Bazı gerçekliklerin farkına varmama, hayatıma doğru (daha doğrusu mantıklı) bakamamama neden olan o tozpembe gözlüğü çıkarmama neden olmuş; başka kışların önüne geçebilmek adına bir vesileymiş. Ama yine de; ne yaşadığıma üzülüyorum geriye bakıp; ne de güzellikleri unutuyorum salt geleceği düşünüp.. İnsanın duygularını kontrol edebilmesi harika bir duyguymuş.. :)

25 Eylül

Bu gece (00:00), hayatımın 23. Sezon Finali! :) 24'e uzanıyorum ve fark ediyorum ki kocaman adam(!) olmuşum, ahahaha :P Oysa daha dün gibiydi ilkokula kayıt oluşum, -dönemin Okul Aile Birliği Başkanı- annemin yanında kayıtta rastladığım ve beğendiğim kızı, cebren ve hile ile(!) benim sınıfıma kaydettirmem! (sanki bi b.k yiyebildim, ahaha 7 yaşındaydık abi :P)... "Yıllar insanın başını döndürüyor, yaş şu kadar yolun yarısı" muhabbeti yapmak istemiyorum ama gerçekten insan bi' tuhaf oluyor üstadım.. ;) Aslında planım, evde 1 şişe şarap, bol miktarda cips-çerez ve film seyretmek olacaktı ama doğum günümü ramazan vurduğu için şarap olayı yalan oldu; onun yerini kola alır sanırım :S ama yine de üzülmeye gerek yok, her halükarda show must go on! :P

Mekanıma döndüğüm için çok mutluyum, manifesto'da da belirttiğim gibi soldansay, hissettiği ve inandığı gibi yazmaya ve varolmaya devam edecektir, herkese yeniden merhaba! :P

blog arası

2007-08-28T12:52:00.003+03:00

Malesef blog'a ara vermek durumundayım.. Staj tatlı yorgunlukla birlikte malesef zaman kısıtlaması da getiriyor bana. Artık vakit buldukça yazabilicem; Sakarya'ya döndüğümde günü gününe yardırmaya devam! :) Doğum günüm de yaklaşıyor, o gün evimde bol cipsle beraber şarap olayına girmeyi planlıyorum, buna güzel bir film de eşlik edebilirim sanırım.. Bu konuya da birden ne diye girdim annamadım ya neyse. (: Dediğim gibi: blog'a kısa bir ara..
görüşmek üzere..

diyet

2007-08-23T19:22:00.002+03:00

uzun zamandır farkındayım, artık diyet yapmalıyım! Ve bunu sadece ve sadece kendim için yapmalıyım.. farkındayım ama n'apiim yemek yemek benim için -yemek yapmanın olduğu gibi- bir sanat; harika bir duygu! :) Ama artık dur demenin zamanı geldi de baya da geçti açıkçası.. Aslında bir keresinde isot'un sayesinde haftada 2 kilo vererek (2 haftada 4 kilo verdim) kendimi aştım; kendimi aştığımı da 3. haftaya girerken anladım ve oyunbozanlık yaptım ahahahaa! :P x 666! Ama dedim ya artık başarmalıyım şu diyet işini, yanına da biraz spor serpiştirdim mi (la yemek tarifi gibi oldu, bak ama şimdi yaaa:D) sanırım kurtulabilirim yaklaşık bi 10 kilodan.. İlk hedefte bu var.. Benim asıl anlamadığım (aslında kızdığım) bu diyet programlarını hazırlayanların ya incecik bele sahip ablaların ya da sağlıklı yaşadığından övünerek bahseden ama aslında otlayan abilerin olmasıydı.. La bi tanesi de şişman olsun, "ben beceremedim bari insanlara yardımcı olayım" diyen bir insan evladı olsun yaw!.. ama yok kardeşim, yok işte hepsi aynı.. Alışmışlar anasını satayım yeşillik yemeye sonra "kebaptan, mantıdan uzak durmak şart" demek elbette kolay gelecektir.. :P hehe işin şakası bir yana, artık nazi kampı mı derim yoksa gayya kuyusu mu bilmiyorum ama bildiğim tek şey artık şişman (aslında fazla kilolu :P) olmaktan sıkıldım, baya uzun bir süre (2001-2007) şişman olarak bu konuda miyonumu tamamladığıma inanıyorum! :) Kararlılığımdan birşey kaybetmeden önce isot'un sonra da bir diyetisyenin kapısını çalmak bu yolda atacağım ilk adım olacak; kendim ayarlamaya çalışsam kesin kaçamak yaparım bu işin sonu gelmez! :P Beni, birşeyi yapmaya zorlayan bi' mekanizma lazım, o mekanizma da sanırım diyetisyen olacak.. Sakarya'daki evimde (annemin güzel yemeklerinden uzakta) daha kolay olacak diye düşünüyorum aslında, kısmet! :D

manifesto

2007-08-19T22:24:00.001+03:00

bu akşam biraz yorgunum, o yüzden bu akşamlık kısa bi yazı yazmak istiyorum. geçenlerde de aklıma gelen bir şey: bu blog neden var? İki yıl önce yıllanmış dostum oky tarafından bu konuda ilk bilgileri almıştım, way be iki yıl olmuş, belki de daha fazla.. tabi o zamanlar bu kadar düzenli bir halde değildi; bu isimde bile değildi.. O zamanlardan beri, soldansay'ın amacı asla 'en çok ziyaret edilen, dışarıda belirtilen takdirlerin yorum (fucktore) olarak burada bulunması, vs.' olmadı. :) Hatta eskiden de, buradaki yeni yazıldığı bilinen bir yazı ertelenirken, bir başka blogger'ın yazıları kaçırılmazdı.. yani bu tür şeylere alışık olan soldansay'ın hiçbir zaman bu konuya ilişkin derdi olmamıştır.. O yüzden bu blog'un varoluş sebebinin buraya taşınmasını istedim.. İsteği; fikirlerinin, beğenilerinin, görüşlerinin, vs. blog vasıtasıyla 'kalıcı' kalması, paylaşılması olan soldansay, hiç durmadan kaldığı yerden hayata ve blog'unu yazmaya devam edecektir. İçimdeki bu düşüncenin de önemli olduğunu, bazı kesimlerce yanlış duygular içinde (kıskançlık, çekememezlik, vs.) olduğum sanılmasın diye paylaşmaya değer olduğunu düşündüm.. herkese beğendiği 'şey'le mutluluklar! :)
soldansay

Benmişim - nev

2007-07-08T17:52:00.001+03:00

daha iyi yazılamazdı herhalde bu sözler, bu melodi.. anlatır içimdeki iki erdem'i.. (:

KutsaL 4'Lü..

2007-07-02T18:20:00.003+03:00

Blog'umda bugüne kadar anlattığım insan/insanlar, olay ya da ideolojik vak-adan ayrı olarak hayatımda bugüne kadar en özel olan arkadaş grubuna, "Kutsal 4'lü"ye yer vermek istiyorum bugün..

Fotoğrafta en sol'daki kardeşimin adı Çakır (barış çakır).. Anadolu Lisesi'ni bitirdikten sonra 2 kez ÖSS denen sınayıcı sınava girdi; ortalama iyi bi' puan almasına karşın puanı Mimarlık Bölümüne yetmiyordu.. O da bu kalitesiz sisteme daha fazla katlanmadı ve Almanya'ya gitti.. Gittiğinde sanıyorum çok iyi bi' almancası yoktu; "hallo, ich bin Çakır" derdi heralde! :] Şinciq sağlam bi dil yaptı işte, 1 yılı aşkın bi süredir orada; kendisini bayaa bi özletti kerata ama öğrenimi için orda die 4'lüyü bozmasına bi b.k diyemioruz :F Çakır'ı tanımlamak gerekirse şöyle derim sanırım: Anarşist, ateist, hayat dolu, resimde olduğu gibi hayatın hep sol'unda yer alan en sevdiğim 3 kardeşimden biri!!

Gelelim Spike'a (barış can yıldırımer).. Fotoğrafta benim sağımda duran kardeşime.. Onunlaaaaa, 2005'e girerken kutladıımız yılbaşında tanıştım.. Çakır'ı ve (birazdan anlatacağım) Serhat'ı tanıodum zaten, birlikte Taxim'de yılbaşını kutlayacaktık, Spike da gelmişti.. Hiç unutmuorum herkesin birası ayrıydı; ben tabi hayvanlıq yapıp hepsini devirdim bi baktım "nevale" kalmamış :D Spike kendi Carlsberg'lerinden ikram etmişti, alkol sınırı biraz daha geçilmişti yani :) Ahan da budur dedim, yaşasın komünal yaşam! Devirdim biraları! :D Sonra oraya buraya gidip eğlenmiştik, Odakule'nin orda oturup gitar çalmıştık; çok güzel bi geceydi.. O da şu an İst. Yıldızteknik Üniversitesi - Jeodezi Müh. Bölümü'nde ikamet etmekte(!).. Spike'ı tanımlamak gerekirse şöyle derim sanırım: Liberalist, hayatının kadınını bi türlü bulamadığı için aşka inanmayan, sevip sevilen insanlara bi' anlam veremeyen ama aslında çok sağlam ve harika bi' insan, en sevdiğim 3 kardeşimden biri!!

Ve Serhat'ımız (serhat topçu).. :) Bana cüsse olarak en yakın, "yaşasın yemek yemek" gibi zehirli bir sloganı birbirimize iyi bir şeymiş gibi empoze ettiğimiz kardeşim.. :D Fotoğrafın en sağındaki iri adam.. Onla nasıl tanıştığımızı onun anlattığı kadarıyla hatırlıorum sanki.. İlk Çakır biraraya getirdi bizi, onu ilk gördüğümde ters ters bakmışım öle dio; ama o da benden pek hoşlanmamış zaten! :D Sonra hatırlamıyorum ama bizi yola getiren şeyin, ilk muhabbetmizin "yemek" olduğunu varsaymak hiç de zor değil galiba!! :D :D Şu an İstanbul Üniversitesi - Matematik Bölümü'nde okuyan bu şişkoyu tanımlamak gerekirse şöyle derim sanırım: tavla üstadım, yemek konusunda yeryüzünde bana en yakın ve bu konuda beni uyarmayan hep yanımda olan tek insan, en sevdiğim 3 kardeşimden bir diğeri!! :) :)

Evet "kardeşlerim"! Sizleri buraya taşımak, sizinle ne kadar mutlu ve kendim olduğumu ölümsüz kılmak harikaydı! Hiç ayrılmamak dileğiyle, çaw dostlarım!!
soldansay

paylaşmaya değer dizeler...

2007-06-17T22:46:00.001+03:00

Melali anlamayan nesle aşina değiliz.
Sana yalnız bir ince taze kadın
Bana yalnızca eski bir budala
Diyen bugünkü beşer,
Bu sefil iştiha, bu kirli nazar,
Bulamaz sende, bende bir ma'na...

Ahmet HAŞİM

Cem KARACA-Deniz Üstü Köpürür

2007-06-04T18:16:00.002+03:00

Ne diyebilirim ki, bu video-klibi buraya taşımaktaki amacım -nitelikli, fikirlerini korkmadan haykıran bir nesle olan özlemimi dile getirmek-tir! Kaç kişi kaldı ki zaten?

CEM KARACA (1945 - 2004)
5 Nisan 1945 yılında Istanbul'da doğdu. Tiyatro sanatçıları Toto- Mehmet Karaca'nın tek çocuğu olarak kulislerde büyüdü. 5 yaşında annesi ve teyzesinin etkisiyle şarkı söylemeye başladı. Cem Karaca’nın sesini ilk keşfeden annesi Toto Karaca oldu.

Robert ve Kültür Koleji’nde öğrenim gördü. Müzik hayatına amatör olarak "Dinamikler" ve "Jaguarlar" adlı müzik gruplarında başladı, profesyonel olarak 1967 yılında Mehmet Soyarslan, Tümay Yalçınkaya, Timur Fildişi ve Ahmet Tuzcuoğlu ile birlikte "Apaşlar" grubunu kurdu. Aynı yıl Apaşlar, Altın Mikrofon Yarışması’nda, sözlerin Erzurumlu Emrah'a ait olduğu ve Cem Karaca’nın müziklediği "Emrah" adlı besteyle ikinciliği kazandı. Apaşlar, daha önceki tutkuları olan batı beat müziği ile yeni tutkuları doğu müziğini sentezleyip Anadolu- beat tarzında çalışmalara girişti. “Emrah”la elde edilen büyük başarı, Resimdeki Gözyaşları ve Bu Son Olsun gibi hit’lerle devam etti.

Cem Karaca, 1969 yılında Apaşlar’dan ayrılarak Seyhan Karabay'la birlikte “Cem Karaca- Kardaşlar” topluluğunu kurdu. Cem Karaca- Kardaşlar, yayınladıkları ilk 45'likleri “Dadaloğlu” ile listelerde iyi bir sıraya yerleşti. 1972'de bu gruptan ayrıldı ve Moğollar'a geçti. Namus Belası, Gel Gel, Obur Dünya gibi hit parçalarla büyük başarılara imza attı. Cahit Berkay'ın Moğollar'a uluslararası bir kimlik kazandırmak için Fransa'ya gitmesiyle, Cem Taner Öngür'le birlikte gruptan ayrılarak “Cem Karaca- Dervişan”ı kurdu. Progressive rock yapan bu grubun kilit isimleri ise Cem Karaca ve Uğur Dikmen'di.

Cem Karaca, toplama olmayan ilk LP’si “Yoksulluk Kader Olamaz”I Dervişan ile birlikte çıkardı. Dervişan'ın dağılmasından sonra ise Cem Karaca 70'lerdeki son grubu olan “Edirdahan”ı kurdu. “Cem Karaca- Edirhan”ın yaptığı “Safinaz” isimli Long Play (LP), Barış Manço’nun 1975 yılında çıkardığı “2023” ile birlikte Türkiye'nin sayılı senfonik rock albümleri arasında yer aldı. 1979 yılında Almanya'ya gitti ve 12 Eylül 1980 sonrası Türk vatandaşlığından çıkartıldı. Yaklaşık 8,5 yıl Almanya'da yaşadıktan sonra 27 Haziran 1987 akşamı Türkiye'ye geri döndü ve yeniden Türk vatandaşlığına alındı. Bu dönemde eski arkadaşları tarafnından döneklikle suçlanan Karaca, bu suçlamalara kulak asmadan, yeni dünya görüşünü ortayan koyan eserler yapmaya başladı. Özellikle din konusunda değişen görüşleri çok tartışılmış, Fethullah Gülen'le çekilmiş fotoğrafından dolayı da eleştirilmişti.

Sanatçı Cem Karaca, solunum ve kalp yetmezliği nedeniyle 8 Şubat 2004 günü 59 yaşında hayatını kaybetti. Karaca, Üsküdar Seyit Ahmet Yesevi Camii’nde kılınan namazın ardından Karaca Ahmet Mezarlığı’nda toprağa verildi.
(video: www.youtube.com, biyografi: www.kimkimdir.gen.tr)

Kuaförde bi'şey mi unuttum??

2007-06-03T19:13:00.003+03:00

Bugün 3 Haziran 2007.. Çok sevdiğim saçlarımı bugün kırptırdım! Ya ne bileyim canım sıkıldı; okula ara verilmiş, sebepli-sebepsiz sorunlar, sıkıntılar, vs.. İnsan bi değişiklik arıyor sanırım; ben uzun zaman sora ilk defa bu kadar sıkıldım galiba; çünkü ne kadar sıkılırsam sıkılayım değişiklik ihtiyacı hissetmezdim eskiden.. Hele ki böyle köklü bir değişiklik.. Ama hiç pişman değilim aksine biraz mutlu bile etti.. :) (gerçi daha 40 dk oldu; belki de pişman olurum bazı zamanlar; o "bazı zamanlar" dediim de head-bang yaptıım zamanlar olacak eminim! :f ).. Kuaförden çıktığımda şöyle bir arkaya baktım; "La ben kuaförde bi'şey mi unuttum?!" dedim Kadir'e (lafbastipilavi), bir an için orda bir bavul-çanta bir şey unutmuş gibi oldum asidkasikdasifj. Şimdi de şu yukarıdaki eski halimi bi yana bırakıp yeni halime alışmam lazım, yeni gelişmelere alışmak önemli bir fucktore! :f

Hakikat!!

2007-05-28T22:07:00.000+03:00

Roger FEDERER vs. Rafael NADAL!

2007-05-20T19:26:00.002+03:00

20 mayıs 2007.. Bugün tenisin (erkeklerde) 1 ve 2 numarası Hamburg'ta karşı karşıya geldiler.. İsviçreli Roger Federer ve İspanyol Rafael Nadal..

Teniste yıllarca, Wimbledon finallerinde Serena - Venüs Williams kardeşleri izlemekten sıkılsam da (her seferinde kupa aynı yere gidio yahu; bu yıl hangisi eve dönünce yemek masasında el-kol hareketi yapacak die düşünmeden edemiyor insan :p), çok uzun yıllar Andrei Agassi'yi izlemek harikaydı, hala da öyle; gerçekten büyük yetenek! Tabi yıllar geçti isimler değişti, yeni yetenekler peyda oldu..

Son zamanlarda oyununu beğendiğim isim Rafael Nadal'dı.. Ve onu R. Federer'den çok daha fazla beğenmemin sebepleri arasında sanırım ondan çok daha fazla mücadeleci olması! Çok koşuyor; bu sayede -bugün de kortta gördük ki- onun bu dinamizmi sayesinde rakip sık sık hataya düşebiliyor. Hatta bugünkü maçta setlerde 1-1'e gelindikten sonra Federer 3. sette 3-0'a ulaştıktan sonra ilk iki setteki disiplinini, zihni direncini koruyabilseydi bence bu maçı alırdı, o kadar dinamik, hırslı ve mücadeleci..

Nadal ve Federer, bugün 'neden orada olduklarını' çok ama çok iyi bir şekilde gösterdiler.. Neredeyse her sayı ayrı bir görsel şölendi! Nefes kesen bu, rus ruletini andıran seyrine doyulmaz maçın sonunda gülen taraf -malesef- Roger FEDERER oldu. Neden maalesef? Çünkü benim favorim Rafael NADAL'dı! Aslında tecrübesiyle bu maçta %51 Federer geçiyordu herkesin içinden, doğrudur ama ne billiim ben onu desteklemiyorum.. Bilmiyorum, belki de Federer, Nadal'dan daha ünlü ve "alışıldık" geliyor.. Sonuçta R. Nadal da toprak kortta tam 81 maçtır yenilmiyordu! Üst üste 81 maç!! Ve bunların 5'ini Federer'e karşı kazanmıştı.. Ama bugün maalesef Federer bu şanssızlığını yendi ve Nadal'ın karşısında 2-6 (N), 6-2 (F) ve 6-0 (F)'lık setlerle maçı kazanan isim oldu. Yine de SOL kolu hiç yorulmayan Roger NADAL'ı kutluyorum, Federer'e kortu dar etti ama son sette çok geriye düştü, maçı kaybetti ve Masters Series Hamburg şampiyonu R. Federer oldu. Son olarak maç boyunca Nadal'ı, taraftarlarını ve tabii beni deli eden Merkez Kort'un o filesinin ta ....! Ohh rahatladım! :p

1 Mayıs! (Halkın Muhtırayı Verdiği Gün!)

2007-05-01T20:44:00.002+03:00

Sanayi devrimi ile birlikte üretimde makine ve işçi kullanımı arttı. Kapitalist devrimlerle birlikte üretimde asıl rol işçi sınıfının oldu. Bu yıllarda işçi sınıfı ekonomik, sosyal ve siyasal haklardan mahrum durumdaydı. Günde 14-16 saat çalışıyor ve ancak karnını doyurmaya yetecek kadar bir ücret alıyordu. Seçme ve seçilme hakkından yoksundu. Sendikal birlikler kurmaları yasaklanıyor, gösteri ve eylemlerine izin verilmiyordu. Haftalık ve yıllık izinleri, hastalık ve kaza sigortaları vb. hiçbir hakları yoktu. Kısacası hiçbir insani haktan yararlanamıyorlardı.

Zamanla işçi sınıfı yaşadıklarından öğrendi, öğrendiklerinden dersler çıkardı. Kapitalizmi tanıdı. Makinaları kırmaktan vazgeçip, sendikalar kurmaya başladı. Kadını ve erkeğiyle birlikte, tek bir sınıf gibi davranmaya başladı. İşçiler birlikte davranmaya başlayınca kendilerine olan güvenleri arttı, güçleri arttı. Ekonomik ve siyasi durumlarını iyileştirmek için burjuvaziye karşı mücadele etmeye başladılar.

1 Mayıs ne zaman ortaya çıktı ve anlamı nedir?

İlk 1 Mayıs düşüncesi 1856 yılında Avustralyalı işçilerden ortaya çıktı. Avustralyalı işçiler 8 saatlik işgünü için toplantılar, eğlenceler ve gösteriler düzenlediler.
1866 yılında Uluslararası İşçi Birliği (I. Enternasyonal) dünya işçilerine 8 saatlik işgünü için mücadele çağrısı yaptı. 1886 yılının 1 Mayıs'ında Amerikanın her yerinde işçiler grevler, mitingler ve eylemler düzenlediler. 8 saatlik işgünü talebinde bulundular. Chicago’da 200 bin işçi iş bıraktı. 8 saatlik işgünü için birleştiler. Burjuvazi gösteriyi bomba atarak sabote etmeye çalıştı. Ardından 4 işçi önderini idam etti. Binlerce işçiyi işten attı, yüzlercesini kara listelere aldı.
Uluslararası İşçi Kongresi (II. Enternasyonal) 1889 yılında Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle 1 Mayıs’ı işçi sınıfının uluslararası birlik, mücadele ve dayanışma günü olarak ilan etti.

Bugün eğer gerçek alın teri döken insanlar gün içerisinde 14-16 saat yerine 8 saat çalışıp, sosyal haklara (seçme-seçilme hakkı, sağlık hakkı, haftalık-yıllık izin hakkı, sigorta hakkı) sahipseler, bunda 1 Mayıs'ın ve bunu yaratan "Bilinçli İşçi Birliği'nin" önemi çok büyüktür..

1 Mayıs ve Provakatör Zihniyet

Maalesef her yıl, 1 Mayıs İşçi Bayramı'nı, bu birlik ve beraberlik bayramını, insanların haklarını aradığı (daha doğrusu haklarına ulaşmak için seslerini yükselttikleri, az'a tama etmedikleri) bu önemli günü provake etmek isteyen, illegal örgütler, toplumun menfaatini değil bölücülüğü amaçlayan "pislik" insanlar peyda oluyor.. Bunlara karşı hassasiyet gösterilirken bazen polisin ve idari makamların duyarlılığı gerçek 1 Mayıs'çıları kısıtladığını, ayrımın yapılamadığı görülmektedir..

Örneğin bugün (01/05/2007), en son 34 kişinin hayatını kaybettiği 1 Mayıs 1977’de Taksim Meydanı'na inen DİSK bu sene 30 yıl aradan sonra Taksim'de gösteri yapmaya karar verdi.. Ve bugün Taksim'de yukarıda belirttiğim ayrımı yapamayan "bilinçsiz - acemi" polis teşkilatı, önüne kim gelirse gelsin elinde göz yaşartıcı bomba meydana saldırdı! Elinde hortuma benzer bir şeylerle yüzlerce "gaz maskesi takmış" polis, önüne kim gelirse göz yaşartıcı spreyi o insanların (abartmıyorum haberlerde gözlerimle gördüm) tam olarak gözünün içine sıkıyorlardı! Ayrımı yapın! Bilinçlenin artık! En son geçen sene 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nde, Beyazıt Meydanı'nda gösteri yapan kadınlara aynı uygulamayı yapan polis uyarılmıştı; çünkü bu uygulamada insanlar kör kalabilirlerdi! Ancak uyarılara kulak asılmadı ve yine aynı hata yapılmaya devam edildi.. Ne diyeyim?!: anlamanız için birilerini kör mü etmeniz lazım anlamadım ki!!!

Unutulmamalıdır ki; Türk halkı ve işçisi bilincini yitirme gibi bir duruma düşmeyecektir! Her zaman hak aranacak ve mutlaka gerçek sahiplerine iade edilecektir; kimsenin pis cebi dolar dolmayacaktır!!

faşist olmanın şartları

2007-04-23T15:12:00.001+02:00

1- karşındakini dinlemeyeceksin (onun düşüncesinden sana ne)
2- kaba kuvvet kullanmaktan hiçbir zaman kaçınmayacaksın (çünkü beynin yetmediği yerde kuvvet kullanımı meşrudur di mi amaa)
3- bütün solcular kötüdür, rezildir, hepsi öldürülmelidir (vatanını insanını sevmiş sana ne, kes gitsin ibn leri)
.
.
.
.
.
.
.
120- yukarıdaki hususların tümüne uyacaksın (saçma-maçma sana ne! ne diosak o!).

Zihni Sorunlar!

2007-04-05T16:32:00.003+02:00

Bu ülke çok garip bi yer! İnsanları düşünceleri yüzünden birbiriyle kavga etmekten alıkoyulabilse, bazı kişiler o makam senin bu makam benim deyip binlerce ytl kazanma derdine düşmesindense herkes kendi bildiği işi yapsa, kendi iç kavgalarımızı dindirip ekonomimizi ve dünya denen coğrafyadaki yerimizde daha refah içinde yaşayabilsek, kısacası o saçını kes, şu sakalını kes, şu kitabı okuma, bu partiyi tutma, vs. gibi boş cümleler kurulmasa, faşist düşünceleri toprağın altına gömebilsek, bir solcunun bir faşistten daha çok ülkesine ve toplumuna bağlı olabileceği gerçeğini kabullenebilsek, birlik ve dayanışma varken "zihni sorunlar" yaşamasa bazı insanlar(!) bugün toplum olarak çok daha ileride ve "mutlu" olurduk!

Asıl anlaşılması gereken iş şudur! Batı toplumları neden gelişiyor biliyor musunuz? Çünkü onlar bizdeki "hata"ya düşmüyor! Bizdeki anlayış(!) nedir? : "Her şey devletin bekası içindir!".. HAYIR DEĞİLDİR!!! Olması gereken devletin millet, toplum için yaptıklarıdır! Elbette devletin bekası önemlidir ancak "devlet"in neden kurulduğu da unutulmamalıdır! Devletin ilk kuruluş amacı (polis devleti - yunanistan) toplumun güvenliğini sağlamak ve devlet (polis) üyelerinin çıkarını gözetmekti.. Bugünse maalesef toplumumuzda çoğu vatandaşımız "devletimiz varolsun da ...." anlayışı hakimdir.. Oysa "devletimiz varolsun ama bizim de çıkarımız gözetilsin, bıktık artan vergi zamlarından, hayata yapılan devasa zamlardan, şu-bu ülkenin dışlamasından - ya da müttefik görünüp kullanılmaktan, vs." denilmeliydi.. Ama bireyin önemi, daha doğrusu milletin devlet için değil, devletin millet için varolduğu kavranılmalıydı!!

Geçen Zonguldak'ta solcu bir grup "Filistin'e yapılan zulmün durdurulması" için imza kampanyası başlatmış ve stand açmış.. Bir grup fikri yeteneği olmayan, buna sahip olmadığı için de kaba kuvvete başvuran taşkafalı, "PKK'lılar var, koşun millet!", "Elin cepte seyretme!" gibi sloganlar atarak gruba faşist saldırıda bulunmuş.. İşte memleketimin hali!!! Ezilen bir halkın acısına ortak olan sol gruba saldıran, neden saldırdığını bile umursamadan belki de bunu da yapan o "boş" insan grubunu, tv.sinde "ülkücülerden meydan dayağı" başlığıyla veren medyanın varlığı, bu insanlar.. Yazık, çok yazık! Neyin ne olduğunu bilmeden, dogma düşünceler besleyen düşünmekten aciz insanların varlığı bu ülkeye yakışmıyor! Bir düşünün, haksız mıyım?!

Death - Crystal Mountain (live)

2007-04-04T15:21:00.002+02:00

Bugün çok ama çok sağlam bir Death klibini (parçasını) paylaşmanın sevincindeim; keşke demeyi peq sevmem ama keşke Chuck ölmesiydi de bu "sağlam" yapı, grup dağılmasaydı! [Gerçi grup elemanlarının yeniden birleştiği söyleniyor; pek araştırmadım ama Chuck'tan sonra nasıl olacak bilmiorum.. Bekleyelim ve görelim.. :)]

Nisan 1!!

2007-04-01T13:48:00.001+02:00

1 Nisan'ın ortaya çıkışı konusunda çeşitli varsayımlar mevcut. İlk olarak eski Romalıların Hilarya, Hintlilerin ise Huli Festivali'nde görülen şakaların 1564'te Fransa'da yapılan takvim düzenlemesiyle gelenek haline geldiği sanılıyor.
Fransa'da 1564 yılında takvimde yapılan reformla yılbaşı 1 Nisan'dan 1 Ocak'a alındı. Bu arada, 1 Nisanı sene başı olarak kabul etmeye devam edenlerle alay etmek amacıyla yapılan şakalar, bir süre sonra gelenek haline geldi. 1 Nisanı yılbaşı kabul edenlere ise ''Nisan Balığı'' adı verildi.
Fransa'dan sonra diğer ülkelere de geçen bu gelenek, 18. yüzyılda İngiltere ve İskoçya'ya da yayıldı, oradan da Amerika'ya taşındı. Amerikalılar bu günü 28 Aralık'ta kutluyor.

Biraz bilgi egzersizi yaptıktan sonra benim bugüne yorumum ne di mi??! Şinciq o konuda yardırayım biraz: 1 Nisan'ın varlığı önemli; şakaların vasfı (yaratıcı mı, kırıcı mı?), bu şakaları yapanların karşısındakine ne denli duyarlı olduğunun bi' göstergesi bir bakıma.. El şakası, ayak şakası, eşşek şakası gibi şaka türlerinin yanında karşısındakine düştüğü salak durumu unutturacak kadar, onu da gülmekten yaracak kadar sağlam ve etik şakaların varlığı önemli di mi yahu! :)

1 Nisan'da acı olan tek şey, haber programlarının bir gün önceden bangır bangır "Yarın 1 Nisan millet! Aman haa!! Take Care yahu!!" diye çığırtkanlık yapmasıdır.. Ulan madem gülüp eğlenicez bırak da bunu yaşayalım di mi dingil! :) İşte bu yüzden maalesef her sene dileriz ki şaka yapılacaklar listemizdeki insanlar bir gün önceki haber programında trafiğe takılmış olsun! :D Sabahın erken saatinde okunan gazeteyi, dün gece yayınlanan tv haberlerini atlatıp -etik- şaka yapabildiyseniz ne mutlu size!! :) :)

vize haftası ve eğitim..

2007-03-18T20:11:00.001+02:00

Ahh şu sınavlar.. Bizi sınamanın ve kişilik problemi çeken kompleksli birçok öğretim görevlisi tarafından hakkettiğimizin altında not almamızın yolları değil mi onlar?!.. Eğitim seviyesinin düşüklüğünü okulunuzdaki iki farklı hocayı izleyerek gözlemleyebilirsiniz.. Az sayıdaki kıymetli hocamız, dersleri bizim birikim sağlamamızın yolunu açacak şekilde "gündemdeki olaylar" üzerinden örneklendirmeler yaparak öğretirken; diğer çok sayıdaki kompleksli öğretim görevlisi dersleri bizlere akademik değerde bilgi vermek için değil "işimi yapıp ay sonu bin ytl'imi alayım" bilinciyle giriyor sınıflara.. En azından bize gerçekten bir şeyler katmak isteyen hocalarımızı görüp, ruhunu kaybetmiş - "eğitim" amacını yitirmiş - yaz okuluna öğrenci bırakayım da dersime çok öğrenci (yüzlerce ytl) gelsin de cebimiz biraz para görsün caaanım" (!) diyen insanlar yüzünden eğitimden soğuyanlar kafilesine katılmıyoruz.. Ama gün gelir bu bilinç de yıkılır; işini ciddiye alan, kendini ve öğrencilerini her gün geliştirmeyi amaçlayan hocalar da peyda olur!

fuck ur mum hacker!

2007-03-11T20:04:00.001+02:00

Ortalama olarak yandakine benzer tipte bi pezevenk wjames_6@hotmail.com msn'imi (hotmailimi) şahsımdan araklamıştır.. Gerekli bir kaç yere bununla ilgilenmesi için ricada bulundum; geri alana kadar sizlere ulaştırdığım yeni msn'imi kullanacağım.. Eski e-postamı ele geçirebilirsem siz dostlarıma haber uçurucam canlarım.. Görüşmek üzere! =/ :)

Politika mı?! O da ne??

2007-03-04T18:06:00.001+02:00

Bu memlekette, futbol, kadın programları ve özellikle magazine verilen önem aynı heves ve tutkuyla, iç ve dış politikaya verilseydi; inanın hem millet olarak hem de devlet olarak bugün apayrı bir yerde olurduk! "Derin müttefik" sandığımız ABD tarafından maşa niyetine kullanılmaz, Avrupa'nın kapısını bunca yıl aşındırmamıza rağmen sürekli "ertelenmezdik"!(Türkiye, AB'ye ilk müracaatını 1959'da yapmıştı.).

Oysa Türkiye, içinde Amerika Birleşik Devletleri'nin de bulunduğu ve "Avrupa'nın güvenliği" için kurulan NATO'nun çok güçlü bir üyesidir. Avrupa'da gerçekleştirilen hemen bütün uluslararası organizasyonlara yer almaktadır.. (Örnek: UEFA Cup, Eurovision, her iki yılda bir yapılan ve seneye de Avrupa Futbol Şampiyonası-Euro 2008 adını alacak olan, ülkelerin "milli" takımlarının katıldığı futbol turnuvası, vs.). Ama bu katılımlara ve Avrupa'da toprağı bulunmasına rağmen Türkiye, AB içinde çoğu ülke için Avrupalı görülmüyor ve hep "ertelenen" oluyor.

Gerçi bana sorarsanız Doğu'da Japonya, Rusya ve özellikle ABD'nin potansiyel bir güç olarak çekindiği Çin ile oluşturulacak bir "birlik", AB'den çok daha değerli bir seçenektir. Ama biz hala onun-bunun kapısını aşındıryoruz boş yere ve yaklaşık yarım yüzyıldır! Tabi ki yukarıda saydığım koşullar değişik olsaydı, apolitik bir nesil(gençlik) olunmasaydı bu gerçekler görülebilirdi. Yani arayış içinde değil, aranılan olurduk! Peki neden devletler, Türkiye'yi sadece yanında tutup içlerine almıyorlar? Çünkü Türkiye tam anlamıyla demokratik değil; çünkü Türkiye yüzbinlerce evladını katleden PKK ile mücadelede bile ABD'li koordinatörlerle işbirliği yapacak kadar dışa bağımlı!

Evet, Türkiye'de demokrasi yok, peki neden? Bugünkü tablonun mimarları, T.C. Başbakanı'nı bile asmış (Adnan Menderes-27 mayıs 1960 darbesi), 70'lerde yükselen kardeş kavgasının üst seviyeye ulaşmasını bekleyip bu aşamada devreye girerek onlarca solcuyu ipe götüren; hatta asabilmek için yaşı tutmayan birinin yaşını mahkeme kararıyla büyüten bir darbeci zihniyetin piyonlarıdır! (Erdal Eren, 17 yaşındaydı; mahkeme kararı ile 18 yaşında gösterilip asıldı.). Kitaplar yakılarak, insanlar asılarak bir nesil politikadan-siyasetten uzaklaştırıldı; eskiden her sokak köşesinde üç beş genç birlikte oturduğunda Türkiye ve dünyadaki gelişmeler üzerine sohbet ederken şimdi onların oğulları iddaa oynayıp kolay yoldan para kazanmaya çalışan, "üretmeyen" bir neslin bireyleri oldular.. "Futbol, magazin.." diye diye her günü aynı, haftanın yedi günü her akşam farklı bir dizinin müdavimi olan bir nesil..
Geçenlerde bir arkadaşla oturduk sohbet ediyoruz.. Çocuk, kız arkadaşına dönüp diyor ki: "hayatım, aslında biraz para olacak hemen döviz alacaksın, dolar yakında yükselir!". Şu tabloya bakar mısınız?! Ne kadar sığ düşündüğünü görebiliyor musunuz?! Düşüşe geçen dolar ya da diğer döviz birimine yatırım yapmak, dövize yönelmek neyi getirir?: onun değerinin yükselmesini; çünkü ona olan talep artacaktır.. Ve unutulmamalıdır ki bizim ekonomimiz maalesef "dövize bağımlı"/"dövizdeki gelişmelere bağımlı" bir ekonomidir.. Dövizin değeri fırladığında bizim paramız ve dolayısıyla ekonomimiz değer kaybedecektir! Çocuğa bunları anlattım ve hiçbir şey söyleyemedi; çünkü gerçeği gördü.. Ve bunu bir üniversite öğrencisi yapıyor, sokaktaki adam ne yapsın?! İşte bu şekilde ekonomi geriliyor, istihdam sağlanamıyor, dolayısıyla ülkemiz gelişemiyor! Dışa bağımlılık artıyor ve "güçlü" olunamıyor!

İşte bunların hepsi, halkın iç ve dış politikayı, ekonomi politikasını tanımaması, bilmemesi; bizi kimlerin yönetmesi gerektiğini bilmemesi, kime oy vermesi gerektiği duygusallıktan arınıp mantıkla seçememesi, bunu sonucunda da kadrolaşmaların yaşanması, belli zümrenin kazandığı, çoğumuzun kaybederek yaşadığı bir hayatın olması sonucunu doğurmaktadır!

Ufkumuzu geniş tutalım, sığ düşünmeyelim, günü kaçırmadığımız gibi geleceği de -satranç tahtasındaki hamleler gibi- adım adım hesaplayarak yaşayalım! Apolitik olmayalım! Söz dinleyen değil, söz sahibi olalım!!

hepinize iyi bir hafta diliyorum.

BLog yaSta!

2007-03-01T17:07:00.001+02:00

Ewet.. Dün gece - daha doğrusu gece yarısından sonra- 00:50 sularında 1.5 yıldır her sabah "günaydın" dediğim, İstanbul'dan Sakarya'ya - Sakarya'dan İstanbul'a giderken bile yanımdan ayırmadığım, çok sevdiğim beta cinsi balığım Ernesto yapılan tüm tıbbi müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybetmiştir.. Çok ama çok büyük bir kayıptır! Canım oğlum son günlerde bayaa durgundu ve bu gidişin hayra alamet olmadığını sezmiştim.. :/ Artık çalışma masamda fanusuna, evine parmağımı her tıklatığımda daha süratli yüzen oğlum Ernesto, yok.. Onun, ismini aldığı Ernesto Che Guevara gibi ne yaşadığı hayatı diğerleriyle aynıydı; ne de ölümü.. Normalde balıklar öldükten sonra suyun yüzeyine çıkar ve yan döner.. Oysa Ernesto'nun cansız bedeni suyun dibinde kalıverdi.. Öyle ya devrim savunucularının kendileri gibi isimlerini alan diğer canlılar da onların bu yüce özelliklerini benliklerinde hissediyor olmalılar.. Doğan eninde sonunda ölür! Ama Ernesto'nun gidişi çok kötü oldu, çok..

who's pınar?

2007-02-28T22:34:00.001+02:00

Pınar.. :) Bu güzel insan benim çok sevdiğim 6 yıllık kardeşim, sırdaşım, en sadık dostum ve kaybedilmeyesi önemli bir kişiliktir.. Her şeyi vardır ama bi' türlü "beyaz eşekli prensini" bulamamıştır! :) Kendileri benim gibin 2003 ÖSS'ye el kol hareketi yaparak Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi - Turizm İşletmeciliği bölümünü kazandı ve bu sene son sınıfta diploma savaşı vermektedir.. Umarım bitirir de bu 'öğrencilik' denen illetten bari o kurtulsun sevgili okurlarım.. :F / 2001 yılının bi' sonbahar günü derhanenin kütüphanesinde bir başka dost insan kadir'le ders çalışıcaz die geiik yaparken tanışmıştık onla.. İyi ki tanışmışız yahu; böyle bir dostun herkesin hayatında olması gerekli, insanın zor zamanlarında yanında olan sadık bir dost gibi yoktur öyle dii miiii canım!! :D Gerçekten de yokluğuna "büyük kayıp" diyebileceğim parmak sayısı kadar az insanlardandır.. Öte yandan bu tatlı insanı kim görse arkadaş geiine yakınlaşmaya çalışıp avucunu yaladı her seferinde; benim böle bi yamuq yapmamam bu sağlam dostluğa baya bi' katkı sağladığı düşüncesindeim, ehuehuehue.. :w Bi' önceki yazımda qubie'ye yer ayırmıştım; bugün de pınar vardı soldansay'ın mekanında.. Gündeme ve önemli konulara olduğu kadar göze batan sağlam insanlara dair cümlelere de rastlamanız olasıdır.. :)

who's qubie?

2007-02-27T22:51:00.003+02:00

Bu gördüüünüz ziqiq benim 3 yılımı yemiş bitirmiş ama Sakarya'da bana en yakın ve en sevdiim adamdır kendileri.. Bi' gün geldi baa dedi "olm lan gel yarın sabaa erkenden kalkalım bi Eskişehir yapalım a.q" , dedim "olm sıyırdın mı la; n'apcas orda?!".. Nese bu ibne insan modeli gine qandırdı beni.. Ama hakikaten hayatımda geçirdiim en güzel günlerden biriydi desem sanırım abartmış olmam.. Çünkü qubie'yle seyahat çok ama çok qomiktir :F La sabah kalktık, yanımıza video qamerayı da alıp çıktık evden, başladıq terminale dooru yürümee.. Terminale gitmeden tren garının orda simit mimit bişiiler aldıq, sonra da terminale gidip ilk Eskişehir otobüsüne binip 3.5-4 saatliq bi yoluculuun ardından Eskişehir'e vardıq.. Gittiimizde qubie'nin arkadasları bizi karşıladı; kötünün iyisi- iyinin kötüsü bi' gün geçirip yine aynı şeqilde nerden geldiimizi unutmayaraq Ada'ya döndüq.. Bundan bi' kaç ay sora bu dingil gine bi' derste (sanırım milletlerarası hukuk dersindeydi) kitaba yazı yazdı.. A.Q. yazdıına bahkın: "la var mısın yarın taşaaana bi Taxim yapalım?!".. Abi Sakarya'dayız yine haa, dingil dio qi bi' günlüüüne gidip gelelim.. Ben önce yok mok desem de bu yine ağına düşürdü beni(!) :f O gün de Taxim'de bayaa eğlendiq ve Gay-e de ordaydı felaket şamata döndü doorusunu söylemeq gereqirse.. Soora yine bi aksam saati döndüq trenle eve.. Bunlar Sakarya'dayken geçirdiim en güzel günler sıralamasında sanırım bayaa bi üst sıralarda yer alacaktır.. Ama şimdi düşünüyoruz da 3 senedir okuyoruz ama bazen kendimizi boş bir levha olarak gördüüümüz günler de oluyor.. Sanki hiçbir şey okumamışız; okul bittiiinde bi' hayatımız olmayacaq.. Way amüniim.. / Aaa sölemeyi unuttum; bu ibne şinciq aşık da oldu bilio musunuz onun için aşq meşq işleri boştu teq amacı müziq eğlence ve tak-tuktu :F..ama yıllar soora sevgili pek muhterem epruu dostumuza abayı yaqtı qendileri :) Hoş oldu, ii oldu, adam oldu :)) Nese galiba ibnenin baya bi kirli çamaşırını döqtüm ortalıııa ebru benden daa fazla bilgi istemeden bu entry'i bitirmenin wakti geldi sanırım :F Çaw dostlarım.. :D

(deepnote: yazım türü biraz farklı oldu kusura bakmayın; bu ziqiqle böle yazışırız da diğer entry'lerden bi farkı olsun istedim :w)

özgürlüğün ülkesi

2007-02-25T04:10:00.001+02:00

Hayat Charlie Chaplin filmleri gibi.. Hareketli ama ne rengi var ne de sohbetine doyulan insan sesi.. Komik ve boş! Bazen keşke boş bir ömür yaşayacağımıza, kelebek misali özgür ve dopdolu tek bir gün yaşayabilseydik.. Özgür değil miyiz? Hayır, değiliz! Özgürlük illa dört duvar arasında olmamak, demir parmaklıklar ardında olmamak ya da bir savaş esiri olmamak değildir! Devletler için de bireyler için de en büyük özgürlük, en büyük kazanım ve refah, "ekonomik özgürlük"tür! Çoğu zaman elde edemediklerimize hayıflanırız, bu yüzden de elimizdekilerin değeri de düşer zihnimizde.. Zengin bir babanın boş gezen oğlu olmaktansa; köylü bir babanın üreten oğlu olmaktır idealist insanın seçeceği yol.. Ancak dünyayı her geçen gün biraz daha etkisi altına alan, savaşların sebebi, milyon insanın ölüm nedeni "kapitalizm" gerçeği insanın olmak istediği pek çok şeyi sekteye uğratmakta ve eşitsizliğin mimarı olmaktadır! Peki bu anlattıklarımın entry'nin başlığı ile alakası nedir? Şudur: Özgürlüğün Ülkesi yoktur, bir ütopya değil özlenen bir şeydir; özgür düşüncenin ve ekonomik refahın olduğu yegane yerdir! Gerçeklik, devrimdir! Silahla değil diplomatik sopayla adam olan toplumdadır! İçten içe meydana gelen, kimsenin canını yakmadan, bilinçle olan şeydir! Özlediğim şey, "Özgürlüğün Ülkesi"dir!!