1 Mart 2007 Perşembe

BLog yaSta!

Ewet.. Dün gece - daha doğrusu gece yarısından sonra- 00:50 sularında 1.5 yıldır her sabah "günaydın" dediğim, İstanbul'dan Sakarya'ya - Sakarya'dan İstanbul'a giderken bile yanımdan ayırmadığım, çok sevdiğim beta cinsi balığım Ernesto yapılan tüm tıbbi müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybetmiştir.. Çok ama çok büyük bir kayıptır! Canım oğlum son günlerde bayaa durgundu ve bu gidişin hayra alamet olmadığını sezmiştim.. :/ Artık çalışma masamda fanusuna, evine parmağımı her tıklatığımda daha süratli yüzen oğlum Ernesto, yok.. Onun, ismini aldığı Ernesto Che Guevara gibi ne yaşadığı hayatı diğerleriyle aynıydı; ne de ölümü.. Normalde balıklar öldükten sonra suyun yüzeyine çıkar ve yan döner.. Oysa Ernesto'nun cansız bedeni suyun dibinde kalıverdi.. Öyle ya devrim savunucularının kendileri gibi isimlerini alan diğer canlılar da onların bu yüce özelliklerini benliklerinde hissediyor olmalılar.. Doğan eninde sonunda ölür! Ama Ernesto'nun gidişi çok kötü oldu, çok..

Hiç yorum yok: